Investeren in grondstoffen: uitleg over in grondstoffen beleggen

Investeren in grondstoffen spreekt beleggers aan die waarde hechten aan tastbare activa en spreiding buiten traditionele financiële markten. Grondstoffen vormen immers de basis van de wereldeconomie: zonder edelmetalen, energie en industriële metalen staat vrijwel elke productieketen stil.

In dit artikel leggen we uit wat beleggen in grondstoffen inhoudt, welke mogelijkheden er zijn en waar u als belegger rekening mee moet houden.

Wat wordt bedoeld met grondstoffen?

Grondstoffen zijn natuurlijke, onverwerkte materialen die rechtstreeks uit de natuur worden gewonnen en dienen als basis voor vrijwel alle economische activiteit. Ze vormen de bouwstenen van producten, infrastructuur, energievoorziening en technologie. Zonder grondstoffen is er geen industrie, geen landbouw en geen moderne samenleving.

In de context van beleggen in grondstoffen gaat het om materialen die wereldwijd worden verhandeld en waarvan de prijs wordt bepaald door vraag en aanbod op internationale markten.

Kenmerken van grondstoffen als belegging

Grondstoffen onderscheiden zich van aandelen en obligaties door een aantal specifieke eigenschappen:

• Ze hebben intrinsieke waarde: een grondstof is altijd fysiek bruikbaar
• Ze zijn vaak schaars of eindig, wat waarde op lange termijn kan ondersteunen
• Ze zijn niet afhankelijk van één bedrijf of valuta
• De prijs wordt beïnvloed door macro-economische factoren zoals inflatie, economische groei en geopolitiek

Juist deze kenmerken maken grondstoffen als belegging interessant voor beleggers die hun vermogen willen spreiden buiten traditionele financiële markten.

De belangrijkste categorieën grondstoffen

Grondstoffen worden doorgaans onderverdeeld in vier hoofdgroepen:

Edelmetalen

Edelmetalen spelen al eeuwenlang een rol als waardeopslag en ruilmiddel. Ze worden niet alleen industrieel gebruikt, maar ook gezien als monetaire metalen.

Voorbeelden:

• Goud: wereldwijd erkend als veilige haven
• Zilver: combinatie van belegging en industrieel gebruik
• Platina en palladium: sterk gekoppeld aan industriële toepassingen

Edelmetalen zijn uniek omdat ze ook fysiek gekocht en opgeslagen kunnen worden, wat ze onderscheidt van veel andere grondstoffen.

Industriële metalen

Deze metalen zijn essentieel voor productie, infrastructuur en technologie. De vraag naar deze grondstoffen groeit mee met economische ontwikkeling en innovatie.

Voorbeelden:

• Koper
• Nikkel
• Aluminium
• Kobalt (belangrijk voor batterijen en energietransitie)

Beleggen in industriële metalen, zoals beleggen in kobalt, is vaak sterker afhankelijk van economische cycli en technologische trends.

Energiegrondstoffen

Energiegrondstoffen vormen de basis van de wereldwijde energievoorziening en zijn gevoelig voor geopolitieke ontwikkelingen.

Voorbeelden:

• Olie
• Aardgas
• Steenkool

Deze grondstoffen worden voornamelijk verhandeld via financiële producten en zijn minder geschikt voor fysiek bezit door particuliere beleggers.

Agrarische grondstoffen

Agrarische grondstoffen zijn afkomstig uit landbouw en voedselproductie. De prijzen worden beïnvloed door oogsten, klimaat en seizoensinvloeden.

Voorbeelden:

• Tarwe
• Maïs
• Koffie
• Cacao

Hoewel deze grondstoffen belangrijk zijn voor de wereldeconomie, zijn ze als belegging vaak volatiel en voornamelijk toegankelijk via financiële markten.

Grondstoffen versus eindproducten

Een belangrijk onderscheid is dat grondstoffen niet bewerkt zijn. Zodra een materiaal wordt verwerkt tot een eindproduct, zoals een auto, elektronica of sieraad, valt het niet langer onder de categorie grondstoffen.

Voor beleggers is dit onderscheid relevant, omdat alleen grondstoffen zelf worden verhandeld op internationale grondstoffenmarkten.

Waarom beleggen in grondstoffen?

Beleggen in grondstoffen wordt vaak ingezet als aanvulling op traditionele beleggingen zoals aandelen en obligaties.

Grondstoffen vervullen binnen een portefeuille een andere rol: ze vertegenwoordigen reële, fysieke waarde en zijn minder afhankelijk van het financiële systeem. Juist daardoor kunnen ze bijdragen aan stabiliteit en risicospreiding.

1. Bescherming tegen inflatie en koopkrachtverlies

Een van de belangrijkste redenen om te beleggen in grondstoffen is bescherming tegen inflatie. Wanneer de koopkracht van geld afneemt door stijgende prijzen, behouden grondstoffen vaak beter hun waarde.

Dit komt doordat grondstoffen zelf onderdeel zijn van die prijsstijgingen: energie, metalen en voedsel vormen immers de basis van vrijwel alle consumptiegoederen.

Met name edelmetalen zoals goud kopen wordt al decennialang gezien als bescherming tegen geldontwaarding en monetair beleid van centrale banken.

2. Spreiding buiten het financiële systeem

Grondstoffen bewegen vaak anders dan aandelen en obligaties. In tijden waarin financiële markten onder druk staan, kunnen grondstoffen juist stabiliteit bieden.

Dit maakt grondstoffen als belegging interessant voor beleggers die hun portefeuille willen spreiden en minder afhankelijk willen zijn van één markt of sector.

Fysieke grondstoffen, zoals edelmetalen, hebben bovendien geen direct tegenpartijrisico. U bent niet afhankelijk van de solvabiliteit van een bedrijf of financiële instelling.

3. Schaarste en structurele vraag

Veel grondstoffen zijn schaars of zelfs eindig. Tegelijkertijd blijft de wereldwijde vraag groeien door bevolkingsgroei, industrialisatie en technologische ontwikkelingen.

Denk bijvoorbeeld aan industriële metalen die nodig zijn voor elektrificatie, of aan edelmetalen die zowel industrieel als monetair worden gebruikt.

Deze combinatie van schaarste en blijvende vraag vormt voor veel beleggers een belangrijke reden om te onderzoeken in welke grondstoffen beleggen op de lange termijn interessant kan zijn.

4. Grondstoffen bieden tastbare waarde

In tegenstelling tot financiële producten vertegenwoordigen grondstoffen een fysiek bezit. Dit geldt met name voor edelmetalen, die daadwerkelijk gekocht, opgeslagen en weer verkocht kunnen worden.

Voor beleggers die waarde hechten aan tastbaarheid en transparantie, biedt dit een gevoel van controle en zekerheid.

Juist daarom kiezen veel particuliere beleggers ervoor om grondstoffen niet alleen op papier te volgen, maar ook daadwerkelijk grondstoffen te kopen in fysieke vorm.

5. Bescherming in tijden van economische onzekerheid

Historisch gezien nemen beleggers vaker hun toevlucht tot grondstoffen tijdens perioden van economische onzekerheid, geopolitieke spanningen of financiële crises.

Grondstoffen fungeren dan als een vorm van waardeopslag wanneer vertrouwen in valuta of markten afneemt.

Hoewel grondstoffen geen garantie bieden tegen koersschommelingen, worden ze wel vaak ingezet als stabiliserende factor binnen een langetermijnstrategie.

Voor wie is beleggen in grondstoffen geschikt?

Beleggen in grondstoffen is met name geschikt voor beleggers die:

• hun portefeuille willen diversifiëren
• waarde hechten aan reële, fysieke activa
• een lange beleggingshorizon hanteren
• bescherming zoeken tegen inflatie en systeemrisico

Beleggen in grondstoffen, zoals goud, zilver, kobalt en kool wordt steeds populairder.

Hoe beleggen in grondstoffen?

Wie wil beginnen met beleggen in grondstoffen, krijgt te maken met verschillende beleggingsvormen. De manier waarop u belegt, bepaalt niet alleen het risico, maar ook de mate van controle, transparantie en betrokkenheid.

Grofweg zijn er drie hoofdvormen: fysiek beleggen, beleggen via financiële producten en indirect beleggen via bedrijven.

Fysiek beleggen in grondstoffen

De meest directe manier van beleggen is het daadwerkelijk kopen van grondstoffen. Dit is met name mogelijk bij edelmetalen zoals goud, zilver, platina en palladium.

Bij fysiek beleggen:

• bent u direct eigenaar van de grondstof
• heeft u geen tegenpartijrisico
• is de waarde transparant gekoppeld aan de wereldmarktprijs

Fysiek bezit wordt vaak gekozen door beleggers met een lange horizon die grondstoffen inzetten als waardeopslag of bescherming tegen inflatie.

Bij edelmetalen kan men kiezen voor munten of baren, met mogelijkheden voor thuisopslag of professionele, verzekerde opslag.

Ontdek hier meer over investeren in goudbaren en het kopen van fysiek zilver.

Beleggen via financiële producten

Beleggen via financiële producten geeft u blootstelling aan grondstofprijzen zonder dat u de grondstof zelf hoeft op te slaan. De werking en risico’s verschillen echter sterk per product.

Voorbeelden zijn:

• beursgenoteerde producten zoals ETF’s, ETC’s en andere ETP’s;
• futures en opties;
• grondstoffencertificaten;
• fondsen die beleggen in een grondstoffenindex of grondstofproducenten.

Sommige beursproducten houden de onderliggende grondstof daadwerkelijk aan, terwijl andere gebruikmaken van futures, swaps of een indexconstructie. De productnaam alleen zegt daarom onvoldoende over wat u precies bezit. Controleer altijd de juridische structuur, dekking, kosten en risico’s in het prospectus en het Essentiële-informatiedocument.

Welke vorm past bij u?

De keuze voor een beleggingsvorm hangt af van uw doel en profiel:

• Wilt u waarde behouden en risico’s spreiden? Dan past fysiek beleggen vaak beter.
• Wilt u actief inspelen op prijsbewegingen? Dan ligt handelen via financiële producten meer voor de hand.
• Wilt u indirect profiteren van economische groei? Dan kunnen grondstofbedrijven interessant zijn.

Voor veel particuliere beleggers geldt dat eenvoud en transparantie zwaarder wegen dan complexiteit.

Wat zijn de risico’s van ETF’s, ETC’s en futures?

ETF’s, ETC’s en futures kunnen blootstelling geven aan grondstofprijzen, maar verschillen sterk in eigendom, dekking, kosten en risico. Het is daarom belangrijk om niet alle beursgenoteerde grondstoffenproducten onder de algemene noemer ‘papieren grondstoffen’ te behandelen.

Wat is het verschil tussen een ETF, ETC en ETP?

Een ETP is een verzamelnaam voor beleggingsproducten die op een beurs worden verhandeld. Hieronder vallen onder meer ETF’s, ETC’s en ETN’s. Deze afkortingen lijken op elkaar, maar de juridische constructie kan wezenlijk verschillen.

• ETF: een Exchange Traded Fund is een beursgenoteerd fonds. Een grondstoffen-ETF kan bijvoorbeeld een index van grondstofbedrijven volgen of via derivaten blootstelling aan meerdere grondstoffen verkrijgen.
• ETC: een Exchange Traded Commodity is een beursgenoteerd product dat de prijs van één grondstof of een grondstoffenmandje volgt. Het kan fysiek gedekt zijn, maar ook gebruikmaken van derivaten of een schuldconstructie.
• ETN: een Exchange Traded Note is doorgaans een schuldinstrument van een financiële instelling. De waarde volgt een afgesproken index of grondstofprijs, maar de belegger loopt ook kredietrisico op de uitgevende instelling.

De naam van het product maakt dus niet automatisch duidelijk hoe de blootstelling tot stand komt. Controleer altijd het prospectus en het Essentiële-informatiedocument voordat u een product beoordeelt.

Fysiek gedekt, via futures of synthetisch

Een grondstoffenproduct kan de prijs van de onderliggende markt op verschillende manieren volgen. De gekozen methode bepaalt welke aanvullende risico’s en kosten ontstaan.

Ook bij een fysiek gedekt beursproduct bezit u als particuliere belegger doorgaans een financieel instrument en niet een specifiek aangewezen munt of goudbaar die u vrij kunt ophalen. De precieze rechten verschillen per product.

Wilt u specifiek meer weten over de werking en dekking van goudtrackers? Lees dan ons artikel over goud-ETF’s.

Wat zijn contango en backwardation?

Contango en backwardation beschrijven de verhouding tussen futuresprijzen voor verschillende leveringsmaanden. Deze termijnstructuur kan het rendement van een futuresproduct positief of negatief beïnvloeden.

Een future heeft een afgesproken afloop- of leveringsdatum. Een fonds dat voortdurend blootstelling wil houden, sluit een aflopend contract en neemt een positie in een contract met een latere afloopdatum. Dit wordt doorrollen genoemd. Hoe vaak en op welk moment dit gebeurt, hangt af van de strategie van het product.

• Contango: een contract met een latere leveringsdatum is duurder dan het aflopende contract. Het doorrollen kan dan een negatief roleffect opleveren.
• Backwardation: een contract met een latere leveringsdatum is goedkoper dan het aflopende contract. Het roleffect kan dan juist positief uitpakken.

Contango betekent niet dat ieder grondstoffenfonds automatisch iedere maand een vast verlies maakt. Het uiteindelijke rendement hangt ook af van de beweging van de futuresprijzen, de gekozen contractmaanden, het onderpand, de beheerkosten en de rollstrategie. Een futuresproduct kan daardoor anders presteren dan de actuele spotprijs van de grondstof.

Tegenpartij- en productstructuurrisico

Het tegenpartijrisico verschilt per grondstoffenproduct en is niet bij iedere ETF of ETC hetzelfde. Een synthetisch product dat met swaps werkt, kent bijvoorbeeld andere afhankelijkheden dan een product dat fysieke goudbaren aanhoudt.

Let onder meer op:

• welke juridische entiteit het product uitgeeft;
• of de grondstof fysiek wordt aangehouden;
• wie als bewaarder optreedt;
• welk onderpand tegenover derivaten of schuldverplichtingen staat;
• wat er gebeurt wanneer een tegenpartij of uitgevende instelling in financiële problemen komt;
• of particuliere beleggers recht hebben op fysieke uitlevering;
• welke beleggersbescherming op het product van toepassing is.

Bij een schuldinstrument kan de kredietwaardigheid van de uitgevende instelling een belangrijk risico zijn. Bij een fysiek gedekt product zijn juist de bewaarstructuur, kosten en juridische aanspraak van belang. De concrete risico’s staan beschreven in het prospectus en het Essentiële-informatiedocument.

Tracking difference en doorlopende kosten

Een beursproduct volgt de grondstofprijs vrijwel nooit volledig zonder afwijking. Het verschil tussen het rendement van het product en de gevolgde grondstof of index wordt tracking difference genoemd.

Deze afwijking kan onder meer ontstaan door:

• jaarlijkse beheerkosten;
• kosten voor bewaring en verzekering;
• transactiekosten bij het doorrollen van futures;
• opbrengsten of kosten van aangehouden onderpand;
• valutabewegingen;
• liquiditeit en verschillen tussen bied- en laatprijzen;
• de gekozen index- en rollmethodiek.

Een lage jaarlijkse vergoeding betekent daarom niet automatisch dat het product de spotprijs nauwkeurig volgt. Vergelijk naast de vermelde kosten ook de historische tracking difference en de gebruikte replicatiemethode.

Beursproducten en fysiek edelmetaal vergeleken

Een beursgenoteerd grondstoffenproduct kan geschikt zijn voor beleggers die waarde hechten aan snelle verhandelbaarheid en geen fysieke opslag willen regelen. Daar staat tegenover dat de belegger afhankelijk blijft van de productstructuur, beurs, broker, beheerder en eventuele bewaarders of tegenpartijen.

Bij fysiek edelmetaal bent u eigenaar van munten of baren. Deze vorm kent geen fondsbeheer of roleffect, maar wel andere kosten en risico’s, zoals de premie boven de spotprijs, de spread bij verkoop, verzekerde levering en veilige opslag.

Welke vorm passend is, hangt af van uw doel. Voor kortetermijnhandel en snelle verhandelbaarheid kan een beursproduct praktische voordelen bieden. Wie juist tastbaar bezit en een langetermijnwaardeopslag zoekt, kan fysiek edelmetaal overwegen.

Lees ook onze vergelijking van fysiek goud en goudmijnaandelen. Meer over premies, spreads en opslag leest u in het artikel over de kosten van beleggen in edelmetalen.

Je kunt in verschillende grondstoffen beleggen. The Silver Mountain focust op edelmetalen zoals goud, zilver en platina.

Hoe werkt de handel in grondstoffen?

De handel in grondstoffen brengt producenten, afnemers, handelaren en beleggers samen op fysieke markten en financiële termijnmarkten. Zij kopen en verkopen onder meer edelmetalen, industriële metalen, energieproducten en agrarische grondstoffen, ieder met een ander doel.

Een mijnbouwbedrijf wil bijvoorbeeld zekerheid over de toekomstige verkoopprijs van koper, terwijl een fabrikant juist het risico van een stijgende koperprijs wil beperken. Beleggers en actieve handelaren nemen posities in om blootstelling te krijgen aan verwachte prijsbewegingen.

De grondstoffenhandel vindt plaats op spotmarkten, gereguleerde termijnbeurzen en in onderhandse markten, ook wel over-the-countermarkten of OTC-markten genoemd.

Wat is de spotmarkt voor grondstoffen?

Op de spotmarkt worden grondstoffen gekocht en verkocht tegen de actuele marktprijs, met levering direct of binnen een gebruikelijke korte afwikkeltermijn. Deze prijs wordt de spotprijs genoemd.

De spotmarkt speelt een belangrijke rol in de fysieke economie. Mijnbouwbedrijven leveren metalen aan raffinaderijen, olieproducenten verkopen aan raffinage- en energiebedrijven en landbouwproducenten leveren hun oogst aan handelaren en voedselverwerkers.

Ook de prijzen van fysieke edelmetalen zijn gekoppeld aan een internationale spotprijs. Een particuliere koper betaalt bij een munt of baar echter niet alleen de metaalwaarde. Boven op de spotprijs komen onder meer productie-, distributie- en verzekeringskosten. Dit prijsverschil wordt de premie genoemd.

Wat is een future op een grondstof?

Een grondstoffenfuture is een gestandaardiseerd contract om een vastgestelde hoeveelheid van een grondstof op een toekomstige datum tegen een afgesproken prijs te kopen of verkopen. De beurs legt onder meer de hoeveelheid, kwaliteit, leveringsvoorwaarden en afloopdatum vast.

Door deze standaardisatie kunnen veel marktpartijen hetzelfde contract verhandelen. Een clearinginstelling staat tussen koper en verkoper en verzorgt de financiële afwikkeling. Dit beperkt bepaalde tegenpartijrisico’s, maar neemt het koers- en hefboomrisico van het contract niet weg.

Futures kunnen fysiek of financieel worden afgewikkeld. Bij fysieke afwikkeling kan levering van de grondstof plaatsvinden volgens de voorwaarden van de beurs. Bij financiële afwikkeling wordt het prijsverschil in geld verrekend.

Particuliere en financiële beleggers sluiten of vervangen een futurespositie doorgaans vóór de leveringsdatum. Zij zijn meestal geïnteresseerd in de prijsontwikkeling en niet in de ontvangst van bijvoorbeeld olie, koper of tarwe.

Waarom gebruiken bedrijven futures?

Producenten en afnemers gebruiken futures voornamelijk om het risico van ongunstige prijsbewegingen te verkleinen. Dit wordt hedging of prijsafdekking genoemd.

Een producent kan een future verkopen om meer zekerheid te krijgen over de prijs die hij later voor zijn grondstof ontvangt. Een industriële afnemer kan juist een future kopen om zich gedeeltelijk te beschermen tegen hogere toekomstige inkoopprijzen.

De winst of het verlies op de futurespositie kan zo een tegengestelde prijsbeweging op de fysieke markt gedeeltelijk compenseren. Een hedge is niet altijd perfect, omdat de prijs van het contract en de prijs van de concrete fysieke partij van elkaar kunnen afwijken.

Welke partijen handelen in grondstoffen?

De grondstoffenmarkt bestaat uit partijen die een economische behoefte aan de grondstof hebben en partijen die uitsluitend financiële blootstelling zoeken.

Speculanten hebben doorgaans geen oorspronkelijke fysieke positie die zij willen afdekken. Zij nemen bewust prijsrisico in de verwachting winst te kunnen behalen. Hun handelsactiviteit kan bijdragen aan de liquiditeit, maar speculatie met futures of opties brengt ook een groot verliesrisico met zich mee.

Waar worden grondstoffen verhandeld?

Grondstoffen worden wereldwijd verhandeld op gespecialiseerde beurzen en OTC-markten. Welke handelsplaats relevant is, hangt af van de grondstof en het gebruikte contract.

Bekende grondstoffenbeurzen zijn:

• CME Group en COMEX: onder meer agrarische grondstoffen, energie en edelmetalen;
• Intercontinental Exchange (ICE): onder meer energie, agrarische grondstoffen en edelmetalen;
• London Metal Exchange (LME): vooral industriële metalen zoals koper, aluminium, nikkel en zink.

Deze beurzen vervullen meerdere functies. Ze brengen kopers en verkopers samen, standaardiseren contracten en leveren referentieprijzen die ook in fysieke handelscontracten worden gebruikt. Niet iedere grondstoffentransactie verloopt via een beurs: grote producenten, handelshuizen en industriële afnemers maken ook rechtstreeks afspraken op de OTC-markt.

Wat is het verschil tussen grondstoffen kopen en handelen?

Grondstoffen kopen is meestal gericht op langdurig bezit of waardeopslag, terwijl handelen draait om het benutten of afdekken van prijsbewegingen. Het doel bepaalt welke vorm en welke risico’s relevant zijn.

Wie fysiek goud of zilver koopt, bezit een tastbaar product en hoeft geen futurescontract door te rollen. Daar staan een premie, spread en eventuele opslagkosten tegenover.

Bij financiële producten koopt u meestal geen rechtstreeks eigendom van een specifieke fysieke grondstof. De precieze werking hangt af van het product. Sommige producten zijn fysiek gedekt, terwijl andere futures, swaps of aandelen van grondstofbedrijven gebruiken.

Welke risico’s heeft actieve grondstoffenhandel?

Actieve grondstoffenhandel kent een hoog risico doordat prijzen snel kunnen reageren op productieproblemen, voorraadcijfers, weersomstandigheden, geopolitiek en economische verwachtingen. Bij futures en opties kan een hefboom zowel winsten als verliezen vergroten.

Voor een futurespositie moet doorgaans margin worden aangehouden. Bij een ongunstige prijsbeweging kan aanvullend onderpand nodig zijn. Kan een belegger daar niet aan voldoen, dan kan de positie gedwongen worden gesloten en kan een aanzienlijk verlies ontstaan.

Ook de looptijd vraagt aandacht. Een future eindigt op een vooraf bepaalde datum. Wie blootstelling wil behouden, moet de positie sluiten, afwikkelen of doorrollen naar een later contract. Daardoor kan het rendement afwijken van de actuele spotprijs van de grondstof.

Handelen in grondstoffen vraagt daarom kennis van het gekozen contract, de productstructuur, de mogelijke hefboom en de voorwaarden voor afwikkeling. Het is wezenlijk anders dan het langdurig aanhouden van fysieke edelmetalen als onderdeel van een gespreid vermogen.

Wat zijn de risico’s van investeren in grondstoffen?

Beleggen in grondstoffen brengt specifieke risico’s met zich mee, die een zorgvuldige afweging vereisen. De grondstoffenmarkt is gevoelig voor geopolitieke invloeden, natuurrampen en veranderende economische omstandigheden. Prijzen kunnen sterk fluctueren, wat zowel kansen als risico’s met zich meebrengt.

Behalve marktrisico’s beïnvloeden regels de handel in grondstoffen. Milieuwetgeving en energiebeleid hebben impact op olie en gas, terwijl agrarische producten afhankelijk zijn van seizoenen en handelsbeperkingen.

Sommige grondstoffen kennen bovendien een beperkte liquiditeit, waardoor ze niet altijd eenvoudig te verhandelen zijn. Denk hierbij aan zilver, waarvan de industriële vraag toeneemt en waarvan de beschikbare voorraad beperkt is.

Conclusie: edelmetalen als grondstoffenbelegging

Investeren in grondstoffen biedt beleggers de mogelijkheid om hun portefeuille te spreiden met tastbare, reële waarde. Grondstoffen kunnen bescherming bieden tegen inflatie, economische onzekerheid en schommelingen op financiële markten. Daarbij is het onderscheid tussen grondstoffen kopen en actief handelen erg belangrijk.

Voor veel particuliere beleggers vormen edelmetalen zoals goud en zilver een overzichtelijke en stabiele basis binnen grondstoffen als belegging, dankzij hun wereldwijde verhandelbaarheid en mogelijkheid tot fysiek bezit.