Edelmetaal blog

Begin december werd bekend dat het nieuwe Amerikaanse wetsvoorstel, de Coin Modernization, Oversight, and Continuity Act of 2010, is ondertekend door president Obama. Het doel van dit wetsvoorstel is om ervoor te zorgen dat de US Mint, het Amerikaanse munthuis waar onder andere de zilveren Silver Eagle munten en de gouden Gold Eagle munten worden geslagen, in staat is onderzoek te doen naar mogelijkheden om goedkoper munten te produceren. De US Mint kan aanbevelingen doen welke munten veranderd of verbeterd moeten worden en indien goedgekeurd kan zo ervoor worden gekozen om munten aan te passen. Zo zijn er enkele munten als de Lincoln cent en de Jefferson nickel waarvan de productiekosten hoger liggen dan de waarde van de munten zelf. De nieuwe wet geeft de US Mint de ruimte om dit dus aan te passen.

Silver Eagle munten

Voorheen was de US Mint wettelijk verplicht om dusdanig veel zilveren Silver Eagle munten te slaan, dat volledig aan de vraag naar deze munten werd voldaan.  Daarbij is het munthuis tevens verplicht uitsluitend zilver te gebruiken dat gewonnen word in Amerika. Dit zorgt voor een probleem, omdat er steeds meer vraag is naar Silver Eagle munten. Zo zijn er in 2010 zo’n 35 miljoen 1 ounce zilveren Silver Eagle munten verkocht.

De productie van de Silver Eagle munten lag gedurende 2008 enkele maanden stil, omdat er niet kon worden voldaan aan de onverwachts hoge vraag naar fysiek zilver. Deze wettelijke verplichting zorgt voor de US Mint dus voor een lastige situatie, te meer daar andere munten niet kunnen worden geproduceerd wanneer alle productiecapaciteit wordt aangewend voor het slaan van Silver Eagle munten.

In het nieuwe wetsvoorstel is opgenomen dat de Treasury Secretary de autoriteit heeft om te bepalen welk aantal Silver Eagle munten wordt geslagen en in welke kwaliteit. Dit zou de US Mint de gewenste ademruimte geven om ook verzamelmunten te slaan, maar dit betekent dus ook dat de productie Silver Eagle munten door de Amerikaanse overheid op elk moment kan worden stilgezet. Dit biedt voor het munthuis een oplossing voor de krapte op de zilvermarkt, maar beperkt ook de mogelijkheden fysiek zilver te kopen.

Lezer Marc stelde de vraag waarom ophef wordt gemaakt van de stijgende goud- en zilverprijs terwijl er hier in euro’s nog niet zo gek veel van is te merken. Een terechte vraag een een terechte constatering.

In de ontwikkeling van de goud en zilverprijs zijn een aantal prijsniveaus te onderscheiden waar zware “gevechten” plaats vinden tussen de opwaartse krachten en de banken en overheden die de prijs drukken. Ik durf het geen technische weerstandsniveau’s te noemen omdat er van vrije prijsvorming op grond van vraag en aanbod al heel lang geen sprake meer is. Nu van zowel goud als zilver een belangrijke weerstand is gebroken is dit reden tot vreugde in het edelmetaalkamp.

Wat momenteel voor Europeanen het feest enigszins verstoort zijn de gevechten op monetair gebied tussen de dollar, euro, Yuan en Yen. Geen van alleen willen dat de ander te veel zakt, want dat zou de ander een grote voorsprong geven op exportgebied. De Yen is al een lange tijd het haasje door een hoge koers doordat het land vanwege de spaarzin van de Japanse bevolking veel geld in huis heeft en bovendien is China Amerikaanse staatsleningen aan het omruilen voor Japanse, wat de positie van de Yen alleen maar sterker maakt. Vandaar dat Japanse auto’s de laatste tijd nogal aan de prijs zijn. De overige munten houden elkaar angstvallig in de gaten, en soms is de dollar sterker, en dan weer de euro.

Dit verklaart het achterblijven van de goud en zilverkoers in euro’s. Dit zijn echter allemaal maar tijdelijke fenomenen. Beide westerse munten zullen fors in waarde gaan zakken. Wanneer de Amerikaanse overheid geld gaat bijdrukken zal Europa niet achterblijven omdat anders de euro teveel zal gaan oplopen.

Opmerkelijk is wel dat een aantal vaste patronen door de prijsonderdrukkers niet meer lijken te werken, zoals het drukken van de koers bij expiratie van de optiecontracten. Dit duidt op een aanmerkelijke verzwakking van de prijsonderdrukkers,wat mijn inziens tot meer vreugde leidt dan een euro-of dollarkoers die wat oploopt.

Wat je uiteindelijk voor goud of zilver zult kunnen kopen is een interessante vraag. Nu wordt bij de projecties van de prijs uitgegaan van het huidige bestel. Voor goud ligt de te projecteren top ergens tussen de 5000 en 10000 dollar, en voor zilver, wat lastiger te berekenen is omdat het ook een schaars gebruiksartikel is, ergens tussen de 500 en 1000 dollar. We hebben dan nog niet rekening gehouden met een ( hyper) inflatie, wat de prijzen tot in het universum omhoog kan stuwen.

Wat je voor een ounce goud of zilver zal kunnen kopen hangt af van de vraag welke invloed de overheid en banksters nog hebben op de prijsvorming en verhandelbaarheid. Wordt goudbezit verboden, dan kan het alleen op de zwarte markt verhandeld worden, wat weer een eigen prijsdynamiek tot gevolg zal hebben.

Eén grote lijn lijkt mij wel aannemelijk: met het verminderen van de invloed van de overheden en bankiers op de goud- en zilverprijs zal deze zich meer gaan vormen op basis van vraag en aanbod. Aangezien te verwachten is dat met een fors uitdiepende crisis het vertrouwen in overheid en geldstelsel een forse deuk zal oplopen, zal ook de waarde van de euro en dollar forse tikken krijgen. Wat weer tot gevolg zal hebben dat mensen hun toevlucht zoeken in de waardemiddelen van oudsher, namelijk goud en zilver.

Het is deze trend die de laatste jaren steeds zichtbaarder wordt. Van een vrije prijsvorming is echter nog lang geen sprake, en er zal nog heel wat water door de rivier stromen eer hier daadwerkelijk sprake van zal zijn. Vandaar dat het mijn inziens verstandig zou zijn je niet te veel te laten leiden door de korte termijn ontwikkeling van de goud- en zilverprijzen in dollars en euro’s.

Het water staat de centrale bankiers aan de lippen. Zo heeft de Japanse centrale bank bekend gemaakt de rente te verlagen van 0,1 % naar ergens tussen de 0 en 0,1 %! Hoe desperaat en zonder enig alternatief moet men wel niet zijn om tot dit soort symboolbewegingen over te gaan.

Een kat in het nauw kan echter vreemde sprongen maken.

De westerse overheden, Amerika voorop, zijn nu druk bezig de rijkdom uit de bevolking te persen door lastenverzwaringen, verlaging van de lonen en vermindering van subsidies en dergelijke.

Zo bestaan er in Amerika vergaande plannen om de private pensioenpotten op termijn verplicht te laten investeren in Amerikaanse staatsleningen. Met de alsmaar uitdijende staatsschuld kan dat maar één ding betekenen, en dat is dat men gedag kan zeggen tegen het idee voor later gespaard te hebben.

Heb ook niet de illusie dat het in Nederland, met de verplichte deelname aan pensioenfondsen, veel anders zal gaan. Nu al gaan de premies omhoog, de uitkeringen bevroren en zal binnenkort her en der worden overgegaan tot afstempelen. Iets anders is ook niet mogelijk: de pensioenfondsen halen een groot deel van hun vermogensaanwas uit de rente, en staat erg laag. En die blijft ook erg laag staan, omdat de overheden zoveel schulden hebben dat de rente niet verhoogd kan worden. En zo is de cirkel rond.

Zolang Wellink en Trichet en consorten in Europa vanuit hun private ondernemingen de boel economisch aansturen, kan men alleen maar dat doen wat de heren ongetwijfeld ook doen met hun spaarcentjes.

Wat dat is? Reageer met het goede antwoord, en maak kans op een eervolle vermelding in Zilverpaul’s Hall of Fame!

De inkomsten van de banken drogen in snel tempo op. Door het op slot zitten van de huizenmarkt en het dalen van de huizenprijzen wordt er in die hoek nog maar weinig verdiend, de laatste beursgang van een beetje bedrijf is al van enige tijd geleden en er wordt steeds minder gehandeld op de beurzen door particulieren.

Naast de opdrogende inkomstenstroom uit normale handelsactiviteiten hebben de banken in Amerika ook nog met andere bedreigingen te maken, zoals nieuwe wetgeving onder de naam van de Financial Regulation Act. Gelukkig hebben de banken er nog net op tijd zo’n 600 miljoen dollar voor over gehad om het oorspronkelijk initiatief zo te veranderen, dat de SEC, de Securities and Exchange Commission extra macht heeft gekregen in het toezicht op de banksters, pardon banken.

Wel is het handig om hierbij aan te tekenen dat de SEC volledig in handen is van Wall Street, en dat hiermee in feite het verscherpte toezicht niet alleen om zeep is geholpen maar de controle door de banksters( he, verschrijf ik mij alweer!) flink is vergroot.

Toch lukt het niet altijd om alles naar de hand te zetten. Zo gaat een onderdeel van de Financial Regulation Act over de Rating Agency’s zoals Moody’s , Fitch en Standard and Poors die kwaliteitsbeoordelingen geven aan allerlei financiële producten. De nieuwe paragraaf uit de aangenomen wet geeft nu aan dat de ratingbureua’s vanaf heden VERANTWOORDELIJK zijn voor hun beoordelingen. Nu, daar is men zo van geschrokken dat in de eerste 24 uur na aanname van de wet de markt voor nieuw uit te geven vastgoed obligaties volkomen tot stilstand kwam.

Gelukkig kwam daar echter de al eerder genoemde SEC, die binnen 24 uur na in werking treden van de wet de regel opschortte wat betreft de verantwoordelijkheid van de waarderingen.

Toch doet dit alles de geloofwaardigheid en imago van betrouwbaarheid van het Amerikaanse bankwezen geen goed, voor zover nog überhaupt aanwezig.

Daarbij komt het frauduleus systeem steeds meer onder druk te staan, bijvoorbeeld door China die een eigen rating agency heeft opgericht, de Dagong International Credit Rating Agency. U raadt het nooit, maar het eerste wat deze beoordelaar deed was het afwaarderen van de Amerikaanse staatsleningen en de kredietwaardigheid van de Europese landen.

In feite zijn de grote Amerikaanse Wall Street bedrijven sinds 2008 al overleden. Men leent niet meer uit, er stroomt alleen nog maar geld in door bail-outs, door het verkopen in de afgelopen twee jaar van 1500 miljard aan Amerikaanse waardepapieren (die men niet eens heeft, ook nooit heeft gehad en ook nooit zal hebben) en door een fikse inkomstenstroom uit bezette heroïne- producerende landen.

Zo houden de grootbanken en de Amerikaanse overheid de boel nog enigszins draaiende.

Naar de kwartaal- en jaarresultaten die worden gepresenteerd hoeft u trouwens niet meer te kijken sinds de FASB de regels heeft aangepast. Dat wil zeggen, dat bezittingen die bijvoorbeeld door het ineenstorten van de Amerikaanse huizenmarkt fors in waarde zijn gedaald, mogen nog steeds voor het oorspronkelijk aankoopbedrag in de boeken staan.

Dankzij al deze creatieve handelingen blijft er gelukkig nog net iets over om nog tot een enigszins aanvaardbare bonus te komen aan het eind van het jaar.

Toch is het niet nodig u helemaal onmachtig te gaan voelen. De goud -en zilvermarkt lopen vanaf 2000 jaar in-jaar uit mooi op, en staan aan de vooravond van spectaculaire stijgingen.

De scheuren in het kaartenhuis worden steeds zichtbaarder, nu het de heren zelfs niet meer lukt in het afgelopen vrije weekend met een extra vrije dag (Labor day) de goud- en zilverprijs te drukken. Als het zelfs al niet meer lukt op deze handelsluwe dagen belooft dat veel vuurwerk. Verder worden de berichten steeds luider uit de fysieke goud- en zilvermarkt dat men steeds meer moeite heeft ook daadwerkelijk goud en zilver te leveren.

Kortom, wellicht gaat het nog even duren, misschien schieten de prijzen morgen al de lucht in, maar de dag komt naderbij dat u ‘s avonds met een heel brede smile u zelf te rusten kunt gaan leggen.

Als afsluiter het bericht in de krant dat Obama 50 miljard gaat uitgeven aan de infrastructuur in Amerika, teneinde zijn imago nog enigszins op te vijzelen zo kort voor de Mid- term verkiezing. Ik kan u in dit verband van harte dit korte You-Tube filmpje aan bevelen.

Wel slim trouwens van Obama, om het obesitas probleem in Amerika op deze manier aan te pakken. Kijk, dat is nou change waar ik een groot voorstander van ben!

De afgelopen periode hebben de Amerikaanse topbanken de volgende boetes betaald vanwege oplichting en fraude van hun klanten: Barclays: 298 miljoen; Wells Fargo 200 miljoennnnn, Goldman Sachs 550 miljoen, Bank of America en Countrywide samen 600 miljoen en een proces tegen Citi zal tussen de 70 en 100 miljoen aan boete opleveren. Het beeld wat zo wordt geschapen is dat de Amerikaanse justitie de belangen van de burger flink verdedigd. Opvallend is echter, dat geen enkele boete vergezeld is gegaan met een strafrechtelijke actie. Niemand hoeft persoonlijk een straf te ondergaan, en vaak zijn de boetes ook nog gepaard gegaan met de uitspraak dat de firma’s voor dit soort vergrijpen niet opnieuw kunnen worden veroordeeld.

Deze bedragen hebben voor deze firma’s geen enkele invloed gehad op de bonussen voor het management en de pijn van de boetes netjes wordt verdeeld over de aandeelhouders, waardoor onder andere de pensioenfondsen wereldwijd steeds moeilijker aan hun verplichtingen kunnen voldoen.

Gelukkig komt over enkele dagen het Nederlandse parlement terug van zomerreces om een en ander te bespreken; dat zal de boosdoeners leren!

Een ander fraai voorbeeld van hoe in Amerika de overheid gegijzeld wordt door de grootmachten is het drama in de Mexicaanse golf. De Amerikaanse overheid, in de persoon van de EPA, het Enviromental Protection Agency en de NOAA, the National Oceanographic & Atmospheric Admin, zijn druk bezig geweest om de wereld te vertellen dat de ramp in de Golf van Mexico gelukkig achteraf reuze is meegevallen. Om dit te illustreren verscheen zelfs een foto in de pers van Obama met dochterlief in het water van de Golf om te illustreren dat “all was clear”.

Een hoog geplaatste klokkenluider van de EPA, Hugh Kaufman, heeft echter verklaard dat e.e.a. valt onder de rubriek list en bedrog. Het blijkt namelijk, dat het gif Corexit wat gebruikt is om de olie op te lossen in werkelijk de olie in zulke kleine deeltjes verkleint, dat deze deeltjes naar de zeebodem zakken. De olie met het toxische Corexit doodt daar al het leven wat aan de basis staat van de voedselketen in de zee. Zowel door de klokkenluider als veelvuldige berichten van kustbewoners wordt gerapporteerd dat al het leven uit de zee daar is verdwenen.

Achteraf gezien lijkt het er verdacht veel op dat het gebruik van Corexit vooral gebruikt is om het aantal claims tegen BP klein te houden. Wat je niet ziet kun je immers ook moeilijk bezwaar tegen maken.

Ondertussen is het water van de golf van Mexico vergiftigd door de vijf miljoen vaten olie die gelekt zijn gemixt met het giftige Corexit. Op korte termijn zullen de effecten voor de bewoners van de omliggende staten nog meevallen, maar wanneer het giftige zeewater zich in de loop van de tijd gaat vermengen met de lucht en over land wordt gevoerd, is in de loop van de tijd een toename te verwachten van het aantal mensen met ademhalingsstoornissen en kanker. Maar ja, zie dan de relatie met BP maar eens te bewijzen.

Data van satellieten die de Golfstroom registreren geven aan dat de stroming van het zeewater in de Golf fors is vertraagd doordat het water wat vermengd is met de olie aanmerkelijk zwaarder is dan gewoon zeewater. Nu moet u weten dat de Golfstroom onderdeel is van het wereldwijde netwerk van golfstromen in de oceanen, die op hun beurt een aanjagende rol hebben op het weer van deze planeet. En het weer heeft weer zijn invloed op de oogsten wereldwijd. Kortom, als we pech hebben zijn niet alleen de Amerikaanse golfstaten het haasje, maar zal het gebeuren wereldwijd al of niet ernstige implicaties krijgen.

Als slagroom op de taart blijkt het fonds van 20 miljard, zo flink door Obama gepresenteerd als hoeder van de belangen van de Amerikaanse burger, dat BP heeft opgericht om de schade van de olieramp te herstellen, niet eens te bestaan. Zie deze link.

Het voorval in de Golf van Mexico en hoe de betrokkenen hier mee om gaan loopt mijn inziens parallel in wat zich momenteel afspeelt in de Westerse economie. Ook hier loopt de overheid hand in hand met de grootbanken, wordt de financiële waarheid verhult en zal de gewone burger de klos zijn door onder andere werkeloosheid en inkomensverlies.
Ik kan me heel goed voorstellen dat veel mensen niet zo geloven in allerlei complottheorieën.

Het bovenstaande verhaal van de gang van zaken rond de Golf van Mexico leert mij echter dat de werkelijkheid mijn fantasie overtreft.

Een theorie wordt bedacht om een verklaring te geven aan iets wat zich voordoet. Als dan blijkt dat de werkelijkheid heel anders is dan wordt voorgespiegeld door (in dit geval) de Amerikaanse overheid en de pers, ga je je afvragen wat de reden is dat de werkelijkheid niet mag worden geopenbaard. Is het hebzucht, machtswellust, met opzet gebeurd of per ongeluk? Wie het zeker weet mag het zeggen.

Wellicht doet het antwoord er ook niet zo toe.

Het resultaat is echter dat er een enorme kloof gaat ontstaan tussen de bevolking en de overheid, zichtbaar door dat mensen het geld van de overheid niet meer vertrouwen en edelmetalen inslaan, het voedselsysteem en voedselproducten van de grote bedrijven niet meer vertrouwen en zelf aan het tuinieren slaan, de grote pharma bedrijven niet meer vertrouwen en op zoek gaan naar andersoortige medicatie.

Aan de andere kant gaan de overheden met de grote bedrijven steeds meer de nadruk leggen op beïnvloeding van de bevolking, door bijvoorbeeld door de volksgezondheid te benadrukken te verplichten tot vaccinatie en het verbieden van bijvoorbeeld het opvangen van regenwater of het in de eigen tuin verbouwen van groenten, zoals dat nu in Amerika in een voorstel wordt ingediend in de Senaat.

Het wordt een bitterkoude winter in Amerika. Hoewel wij in Europa hier ook het nodige van (gaan) merken, is het te hopen dat de Europese overheden zich los maken van het Anglo-Saksisch systeem.

Gelukkig is daar voorzichtig al wat van te merken; Goldman Sachs wordt door de Europese landen steeds meer geweerd bij het uitventen van hun staatsleningen en vinden er voorbereidingen plaats om te komen tot een Noord Europese Euro gedekt door goud.

We gaan zien hoe het afloopt, als ons de tijd gegeven is. En tot die tijd: vertrouw op Allah, maar bindt wel uw kamelen vast!

Het zijn niet alleen de goud- en zilvermarkten die gemanipuleerd worden door de grootmachten. Wordt goud en zilver in prijs gedrukt omdat beide edelmetalen het werkelijke geld zijn in tegenstelling tot de euro’s en dollars, het grote geld wordt verdiend door manipulatie op de beurs.

Een fraai voorbeeld van manipulatie is de zogenaamde High Frequency Trading.

Zo’n 80 % van alle transacties op de Amerikaanse beurs verricht worden uitgevoerd volgens de zogenaamde High Frequency Trading. Dit betekent dat de grootbanken via een uitgekiend software- programma een fractie van een seconde eerder een beeld hebben van de vraag en aanbod van een aandeel. Omdat men precies weet tot op welke aandeelwaarde Jan Publiek een aandeel wil hebben en tegen welke waarde men het wil verkopen, kan men hierop voorsorteren door net 0,03 seconde eerder een aandeelpakket te kopen of te verkopen.

De nietsvermoedende particulier of pensioenfonds betaalt hierdoor te veel voor zijn aandelen of vangt te weinig bij verkoop, dan wanneer de handel op een eerlijke manier zou zijn verlopen. Dat het hier niet om kleine bedragen gaat laat onderstaande staatje zien van de 30 via HFT meest verhandelde fondsen van de Dow Jones met de gemiddelde dagomzetten.

Nu weet u ook hoe het komt dat banken als Goldman Sachs en JP Morgan elke dag, dag in, dag uit, recordwinsten binnenhalen.

De grootste bedreiging voor ons huidig financieel systeem is echter niet de High Frequency Trading maar de derivatenmarkt. Derivaten zijn financiële producten die tot doel hebben een risico te verzekeren.

De grootte van de wereldwijde markt is 1, 2 quadriljard dollar. Een quadriljard is 1000 triljard, en 1 triljard is 1000 miljard. We hebben het dus hier niet over klein bier.

Om dit getal enigszins te kunnen plaatsen; de derivatenmarkt bedraagt ruim 20 keer het totale bruto nationaal product van de gehele wereld.

Nu zult u wel denken dat, gezien de enorme omvang, deze markt goed gereguleerd is en scherp in de gaten gehouden wordt door toezichthouders. Niets is echter minder waar. De derivaten markt is complex, ongereguleerd en niemand weet wat precies de risico’s zijn. Er is eenvoudigweg geen boekhouding van bijgehouden.

Op zich is er niets mis met een derivaat. Immers, een verzekering tegen een financieel risico kan heel verstandig zijn.

Stel, bank1 heeft bank 2 geld geleend. Om het risico dat bank 2 het geleende geld niet meer kan terugbetalen, gaat bank 1 zich verzekeren via een zogenaamde Credit Default Swap ( CDS). Het CDS gaat uitbetalen als bank 2 zijn verplichtingen niet kan nakomen.

Maar daarnaast kan bank 1 ook short gaan op aandelen van bank 2. Bank 1 verkoopt dan aandelen van bank 2 waardoor de aandeelwaarde van bank 2 ( en dus van de bank) daalt.

Bovendien wordt dit effect versterkt doordat veel aandeeltransacties via voorgeprogrammeerde software plaats vinden. Dit betekent, dat als in dit geval de waarde van het aandeel van bank 2 drie procent in waarde daalt, talloze andere partijen ook hun aandelen gaan dumpen waardoor het effect van het shortgaan van bank 1 op bank 2 vele malen versterkt wordt.

Het risico dat bank 2 dan zijn schuld niet kan afbetalen stijgt waarmee de waarde van de CDS’s ook stijgt. Resultaat is dus dat bank 1 met een in verhouding klein bedrag enorm kan gaan verdienen aan de CDS’s door de prijs van bank 2 te manipuleren.

Het bovenstaande voorbeeld is een simpele weergave hoe je met een relatief gering bedrag een veel groter financieel belang kan manipuleren. Omdat niemand precies weet hoe veel van die derivaten opgebouwd zijn ( je kan het net zo ingewikkeld maken als je wilt) is het daarmee ook volslagen ongewis welke risico’s worden gelopen. Het bovenstaande voorbeeld over de twee banken laat echter zien dat de risico’s enorm zijn. Bovendien is het zo, ook al zou er geen manipulatie in het spel zijn, dat het hele gebouw van verzekeringsproducten een kluwen is van allerlei zijverbindingen. Wat betekent dat, wanneer er een verzekering verkeerd afloopt, dit een lawine kan veroorzaken van uiteindelijk de hele 1,2 quadriljard aan financiële waarde.

High Frequency Trading en de Derivatenmarkt, het zijn uitwassen van een financieel systeem in zijn nadagen. Het hele beursgebeuren vertoont steeds meer trekken van een grote oplichterij.

Op de overheden hoeft u niet te rekenen, omdat men èn de kennis niet in huis heeft om het systeem te doorgronden en anderzijds ook zo verstrengeld is met de belangen van de grootbanken, dat er niets gebeurt.

Wereldwijd wordt de westerse bevolking voorgehouden dat bezuiniging en een verscherpt toezicht de middelen zijn om de financiële crisis te lijf te gaan. Zolang echter praktijken als de  High Frequency Trading en de derivatenmarkt nog bestaan, zullen bezuinigingen niets anders doen dan het geld weghalen bij de bevolking om het in de kas te laten vloeien van een overheid die de schulden van de banken hebben overgenomen. En van dat verscherpte toezicht: ach, zolang het derivatencomplex in stand blijft, hoeveel zin zal een verscherpt toezicht hebben op het kleine grut?