Edelmetaal blog

Naar aanleiding van een lezersvraag naar de toekomst van ons geldstelsel wil ik een aantal scenario’s de revue laten passeren wat betreft onze valuta.

Een eerste scenario is dat we doorgaan met onze huidige muntstelsel.

Vanuit de westerse bankiers gezien het ideaal. De muntsoorten, die je kunt zien als een aandeel van een land, staan echter steeds meer onder druk vanwege de steeds maar verder oplopende schulden van de landen. De schulden zijn zo hoog opgelopen mede omdat de overheden garant zijn gaan staan voor de banken cq hun schulden hebben overgenomen. Hoe dan ook, de munten worden minder waard. De eigen bevolking blijft hetzelfde verdienen of krijgt minder loon, en en zij zullen dus verarmen.

Landen buiten de Westerse invloedssfeer, die minder schulden hebben, nemen echter geen genoegen meer met deze westerse rommel omdat het bezit daarvan steevast uitloopt op een forse achteruitgang in koopkracht.

Het systeem van de huidige muntsoorten kan nog even in stand gehouden worden door de eigen bevolking uit te persen door verlaging van de koopkracht, opslokken van de pensioenfondsen, bezuinigingen en verhoging van de belastingen, maar het systeem is uiteindelijk onhoudbaar.

Een tweede scenario waar her en der al over wordt gesproken als alternatief voor de Westerse muntsoorten zijn de zogenaamde Special Drawing Rights (SDR’s), wat een soort mandje is van valuta als de dollar, yen, het Engelse pond en de euro. Dit alternatief wordt gepromoot door het IMF, met als argument dat je met zo’n soort westerse wereldmunt gevrijwaard bent van allerlei grote schommelingen van de afzonderlijke muntsoorten ten opzichte van elkaar. Wat men er niet bij verteld is dat ook deze SDR’s door niets anders gedekt zijn dan de eerlijke ogen van de heren bankiers.

Wellicht zal het de heren lukken dit in de westerse wereld te introduceren, maar één ding is zeker; het zal nooit een wereldmunt worden omdat landen als China en Rusland nooit een munt zullen accepteren die door niets gedekt is. Kortom, de SDR zal het hem niet gaan worden.

Uiteindelijk zal men dus naar een oplossing moeten gaan waar iedereen in zich kan vinden, een munt waarvan elke partij weet dat het een intrinsieke waarde heeft. Dat is de enige manier waarop het vertrouwen weer kan worden hersteld.

Zo’n oplossing zou wat betreft de relatief sterke Europese landen de Nordic Euro kunnen zijn. Zo’n nieuwe muntsoort zou bijvoorbeeld voor 3 % gedekt kunnen zijn door goud en zilver. Dat betekent dan dat iedere partij weet wat de munt waard is, en dat het vertrouwen in de munt in één klap gevestigd is. Het betekent wel, dat de huidige euro veel minder waard zal gaan worden, ofwel dat goud en zilver enorm in waarde ( gemeten naar de huidige euro) zullen moeten gaan stijgen.

In Azië en tussen Rusland en China zijn al verdragen gesloten om de handel tussen de landen niet meer in dollars te doen maar in de eigen valuta. In feite zijn dit al voorlopers van het goud gedekte systeem, omdat deze landen rijk zijn aan goud, zilver en/ of olie, ofwel grote voorraden hebben in fiat geld wat (voorlopig) nog enige dekking geeft.

De reden dat China als een bezetene goud aan het inkopen is mag de bevestiging zijn dat de edelmetalen, en mogelijk olie, de fundamenten zullen vormen van een nieuw geldstelsel.

Zie ook dit filmpje op Youtube. Het bijzondere zit hem wat mij betreft in de laatste zin van het hoofd van de World Gold Council, een overigens dubieuze club met een grote invloed vanuit de bankierswereld. Hij stelt dat het de leden van de IMF verboden is om goud als dekking te nemen voor je munt. Simpel, denk ik dan, dan stap je toch uit de IMF?

Hoe het uiteindelijk in Nederland en België zal uitpakken? Mocht de DNB een groot deel van het Nederlandse goud hebben verpatst aan zijn meesters in Amerika en Londen zullen de kleerscheuren groot zijn. Zo niet, dan zal Nederland kunnen meeliften met het Duitse initiatief.

Voor België ziet de toekomst er nog ongewisser uit; het land destabiliseert politiek en economisch gezien in snel tempo, en als het niet uitkijkt valt het ten prooi aan verdere verlagingen van de ratingbureaus waarmee het afglijdt naar een Zuid-Europese status.

Terug nu naar de actualiteit; eindelijk is het vuurtje weer gaan branden op de zilvermarkt. Ondanks het feit dat de CME de margins voor onder andere zilver en goud met 50! % heeft verhoogd spuit zilver omhoog. Een sterk signaal dat de gebruikelijke manieren om zilver en goud naar beneden te krijgen niet meer werken. Wie wil weten voor welke toer de COMEX zich gesteld weet om dit vuur te blussen zie dit blog artikel.

Ondanks de forse stijging in de zilverprijs is de open interest nog wat verder opgelopen, wat aangeeft dat JPMorgan en HSBC, de grote tegenspelers in het zilver spel, hun posities niet hebben kunnen afbouwen maar noodgedwongen hun shortpositie hebben moeten ophogen om de stijging niet nog groter te laten worden. Kunt u nagaan wat er met de zilverprijs gaat gebeuren als de paniek echt toeslaat. Naar verluidt verliest men bij een 3 % stijging van de zilverprijs zo’n 100 miljoen per dag.

De vraag is niet of, maar wanneer de COMEX en LMBA onderuit zullen gaan en de zilverprijs om te beginnen zal gaan verdrievoudigen, om het historisch gemiddelde van 1 op 15 ten opzichte van de goudprijs weer op te gaan zoeken. Of de zilverprijs zou het niveau van het oude Rome weer moeten gaan opzoeken, wat 1 op 8 was ten opzichte van de goudprijs…..

Onderstaand een fraaie grafiek met bijpassend commentaar uit het GATA kamp:

De maart opties die expireren op 23 februari aanstaande staan op voor een groot deel op 28 of 30 $ . Hoewel 28 $ voor de banken het meest ideaal zal zijn, zal men er nog een hele klus aan hebben om de prijs weer naar de 30 $ te drukken. We gaan het zien.

Ondertussen verslechtert de situatie in Europa in rap tempo. Zowel Griekenland, Ierland als Portugal staan zwaar onder vuur en het valt dan ook te verwachten dat binnenkort de val van de dollarkoers weer even gestopt wordt om nu het stokje weer over te gaan geven aan de euro. Zie ook hier en hier.

Tot slot nog iets bijzonders:

Het is ongelofelijk maar waar, maar een vijftal zilver mijnbedrijven schijnen een deel van hun toekomstige zilver productie al vast verkocht te hebben aan de grote banken tegen een vaste zilverprijs van 30 $ per ounce. Niet dat het de Comex, LMBA en de banken iets zal helpen in de zilver stortvloed die nu op gang lijkt te zijn gekomen, maar de domheid van het management van deze bedrijven is onvoorstelbaar.

Des te opmerkelijker omdat juist de grootste spelers die zo’n tien jaar geleden dezelfde fout hebben gemaakt nu net met miljardenverliezen hun posities hebben opgeruimd.

Een laatste opmerking: bovenstaand bericht is door de bankierwereld naar buiten gebracht. Misschien is de wens daarbij wel de vader van de gedachte.

Zilverpaul

www.silverstocks.nl

Wat vele lezers van dit blog weten is dat het IMF een verkoopprogramma van goud heeft. Dit programma is er om geld te creëren dat ze vervolgens uit kunnen lenen aan de ‘arme’ landen. Op dit moment heeft het IMF het laatste deel van dit programma afgerond, waarmee het totaal van verkocht goud op iets meer dan 400 (!) ton komt. Deze 400 ton representeert 13% van de totale goud reserves van het IMF.

Wat ook vele lezers weten is dat dit uiteindelijk een enorme invloed gaat hebben op de goudprijs. In eerste instantie zal dit niet direct zo zijn omdat vele landen verborgen houden hoeveel goud ze daadwerkelijk als reserve aanhouden. Hiermee zorgen ze ervoor dat de goudprijs laag blijft wat ze de mogelijkheid biedt om nog altijd voor zeer lage prijzen goud in te kopen. Stelt u zich eens voor wat de impact zal zijn als een Centrale Bank aan geeft dat deze 100 ton aan haar reserves heeft toegevoegd. Inderdaad, de prijs zal direct gaan stijgen!

De mogelijkheden die het IMF heeft om ‘arme’ landen te helpen nemen natuurlijk steeds verder af. De goudvoorraad van het IMF is namelijk niet onuitputtelijk en er is steeds meer steun nodig om deze landen niet failliet te laten gaan.

Al het goud dat het IMF heeft verkocht, hebben ze verkocht voor marktprijzen en we kunnen ervan uitgaan dat het meeste van dit goud is beland bij Centrale Banken. Wat hierbij opvalt is dat het goud voornamelijk is terecht gekomen bij landen uit het  “Wijze Oosten”. Zo hebben Rusland en Saoedi-Arabië al aangegeven dat haar goudreserves de afgelopen periode substantieel is gestegen.

Omdat goud nog altijd buiten de radar om wordt verhandelt en omdat landen niet aangeven als ze goud kopen begint de druk op de Verenigde Staten om een audit bij Fort Knox toe te staan steeds meer toe te nemen. Officieel gezien heeft de Verenigde Staten de grootste goudvoorraad, het lijkt er echter sterk op dat het meeste (zo niet alle) aanwezige goud is geleased of verkocht aan andere partijen.

Mocht deze audit er komen en blijken dat de Verenigde Staten inderdaad bijna al haar goud heeft verkocht dan zal dit verstrekkende gevolgen hebben voor het land. Waar de de devaluatie van de dollar nu nog verhult kan worden met de mede devaluatie van de Euro en de Pond Sterling, zal dat niet meer langer mogelijk zijn. Als blijkt dat de Verenigde Staten al haar goud heeft verkocht zal de ondergang van de Verenigde Staten met een stroomversnelling komen. De vraag is ondertussen niet meer of de Verenigde Staten nog bovenop de crisis komt, de vraag zal zijn wanneer deze terminale patiënt definitief ten onder zal gaan.

AMSTERDAM -  Beleggers op het Damrak bouwden op de eerste handelsdag van september een flink beursfeestje. De afgenomen zorgen over de voortgang van het economische herstel stuwden de koersen over de gehele linie omhoog.

Dit soort geklets wordt dag in- dag uit uitgestort over de bevolking door de economische redacties van onze kranten. Geen wonder dat langzamerhand het vertrouwen in de gevestigde machten verdwijnt, of het nu de officiële media zijn of onze leiders. Neem nou die aardige meneer Zalm, onze gevierde minister van financiën en nu ABN topman die vorige week bij de presentatie van zijn cijfers doodleuk wist te melden dat hij niet zo bang was voor een dubbel-dip scenario.

Vertrouwen komt te voet en gaat te paard. Met dit soort uitspraken verliest men echter snel zijn krediet. Of zou meneer Zalm een cynicus zijn die inderdaad weet dat een dubbel-dip er niet in zit, omdat het werkelijke scenario uitgaat van een L- vormige depressie met een hele lange liggende poot?

In dit verband was het persbericht van het Internationaal Monetair Fonds IMF veelzeggend. Men gaf hierin aan dat men de zgn. Flexibele Krediet Lijn ( FCL) voortaan niet meer van een maximaal bedrag zou voorzien en dat de looptijd van het krediet verlengd gaat worden naar twee jaar.

Nou moet u weten, dat het IMF afgelopen april op de proppen kwam met het New Arrangement to Borrow ( NAB) programma, wat een 500 miljard kredietfaciliteit behelsde. Een maand later brak de Griekse puist.

U mag dus welgevoeglijk aannemen dat binnenkort er weer een Europese puist gaat knappen.

Volgens de criteria van de IMF is de NAB vooral bedoeld voor situaties waarin de ontvanger aan een aantal eisen moet voldoen zoals in het recente verleden naast Griekenland Polen, Columbia en Mexico. U snapt wel, deze eisen zijn bikkelhard. Voor landen die zelfs daar niet aan kunnen voldoen worden van pecunia voorzien door een fonkelnieuwe kredietfaciliteit, nl. de PCL ( Precautionary Credit Line).

Kortom, iedereen en alles in de financiële wereld kan over ongelimiteerde hoeveelheden geld gaan beschikken, fris en fruitig gecreëerd uit het niets. Officieel worden deze kredietmogelijkheden gepresenteerd als crisis-preventie maatregelen, om er voor te zorgen dat het financiële systeem goed blijft functioneren..

Wat men echter in werkelijkheid doet, is er voor te zorgen dat de financiële elite nog enige tijd in het zadel wordt gehouden, aangezien al dat uit het niets bijgedrukte geld op een bepaald moment gaat zorgen voor een enorme inflatie, een vertrouwenscrisis in de euro en dollar en daarmee verdere teloorgang van de economie.

Was de NAB, de eerste kredietfaciliteit, nog voorzien van een plafond van 500 miljard, is men binnen de G20 nu in gesprek om te komen tot een maximum van 1000 miljard voor nu, 2000 miljard vanaf 1 jan 2011, 4000 triljard medio volgend jaar und -so-weiter.

Wat dit voor uw koopkracht gaat betekenen laat zich raden.

Maar, zult u zeggen, ik lees juist berichten dat het met de economische groei in Duitsland, de grootste en leidende economie in Europa, zo goed gaat?

Op zich klopt het groeicijfer, alleen schuilt er een flinke adder onder het gras. De economische groei wordt met name veroorzaakt door een lage euro die voor een aantrekkende productie richting Azië heeft gezorgd, maar de binnenlandse bestedingen in Duitsland zelf liggen op een laag en vlak niveau.

Kortom, niet alles is wat het lijkt. Of beter geformuleerd, in de economische verslaglegging is bijna niets wat het lijkt

Binnenkort zal het Europese theater van de lach zijn deuren weer openen. Zoals de eerste 500 miljard van het IMF niets heeft geholpen, zal ook het komende geld niets verhelpen aan de fundamentele verstoringen in ons financiële huishouden. Sterker nog, het is het ideale recept om de hele boel in het honderd te laten lopen.

De laatste en definitieve klap op mondiaal niveau zal komen vanuit de Amerikaanse staatsleningen, een markt tien keer groter dan de aandelenmarkt. Nu nog neemt men genoegen met een rendement van 2 ½ % en de schijnveiligheid dat de grootste economie ter wereld de schulden zal dekken, maar ook aan dit feest komt langzamerhand een eind. Het besef dat de werkelijke inflatie veel hoger is dan 2/12 % en de staatsleningen dus reëel alleen maar geld kosten en het gegeven dat Amerika nooit zijn schulden zal kunnen afbetalen, en binnenkort zelfs de rente op zijn schulden niet meer kan voldoen, zal de apotheose vormen van de westerse economie.

Vandaag werd bekend dat er in de afspraken rond de Europese bail-out van twee weken geleden twee geheime bepalingen zijn opgenomen die de gehele bail-out in een bijzonder daglicht zetten.

De eerste bepaling is dat wanneer een land geld leent om daarmee Griekenland te ondersteunen, en de kosten van het lenen bedragen meer dan de rente betaald door Griekenland, het land andere Europese landen kan vragen het verschil bij te passen. En als die andere landen dat dan weigeren, kan het betreffende land het lenen aan Griekenland geheel stop zetten.

Dat betekent in de praktijk dat wanneer een land zelf geen geld kan lenen onder de 5 %, dit land kan stoppen met deelname aan de bail-out. En dan moet u weten, dat landen als Spanje en Italië, die steeds moeilijker en dus tegen een steeds hogere prijs hun staatspapieren aan de man moeten zien te brengen, al heel dicht tegen die 5 % aanzitten.

En nog een stap verder; binnenkort zal met de stijgende staatsschulden geen enkel Europees land meer kunnen lenen onder de 5 %, wat inhoud dat de IMF, lees Amerika, de kosten voor de bail-out voor zijn rekening neemt. Sterker nog, in feite betekent deze bepaling een aanmoediging voor de Europese lidstaten om de schulden op te laten lopen, omdat men zo deelname aan de bail-out kan ontlopen. Blijkbaar is het Ben Bernanke heel wat waard om het bankroete financiële systeem nog enige tijd in de lucht te houden.

De tweede bepaling is dat wanneer een gerechtshof in een Europees land, of het Europese hof zelf, bepaald dat de lening aan Griekenland in strijd is met een nationale of Europese wet, de leenovereenkomst voor dat land of voor de hele eurozone wordt stopgezet.

Wellicht weet u al dat er bij het Duitse hooggerechtshof door zeer invloedrijke personen rechtszaken zijn aangespannen die het legale karakter van de bail-out aanvechten. Hoewel men juridisch niet zo sterk schijnt te staan, wordt het toch zeer interessant om te zien hoe dit gaat aflopen.

Kortom, welke kant het ook opgaat, het heeft er alle kans van dat Frau Merkel inderdaad nog een troefkaart achter de hand had in het grote kaartspel.

Alle reden dus om deze dame eens pontificaal in het zonnetje te zetten!

Of we er uiteindelijk nou zo vrolijk van moeten worden is een tweede.

Toch is het, zoals met de meeste uitdagingen in ons leven, maar net wat je er van maakt.

Je kunt woedend worden op de financiële wereld, afkerig worden van de politiek die het allemaal heeft laten gebeuren, je kwaad maken over zoveel onrechtvaardigheid, en dat allemaal met het volste recht.

Toch wens ik u ook toe te genieten van het goede om u heen en oog te hebben voor het welzijn van de mensen om u heen. Vertrouw op Allah, maar bindt wel uw kamelen vast.

Dat mijn kamelen rond en zilverkleurig zijn, ach, u had het al misschien al begrepen.

In de decennia voordat Griekenland overging naar de Euro verbloemde Griekenland haar gebrek aan competitiviteit en inefficiëntie door haar valuta regelmatig te devalueren. Als voorwaarde om tot de eurozone toe te treden werd Griekenland gedwongen, door met name Duitsland, tot een financiële schoonmaak en beloften van fiscale discipline. Op het moment dat Griekenland aan deze voorwaarden had voldaan trad het toe tot de eurozone, dit was in 2001.

Met de kennis van nu begrijpen we dat Griekenland nooit had mogen toetreden tot de eurozone. Net als sommige andere “Club Med” landen, heeft het haar financiën ‘vervormd’ om in aanmerking te komen voor toetreding. Natuurlijk zorgde de toestroom van meer dan 100 miljoen burgers voor een toename van de economische kracht. Echter voor deze voordelen moet nu de prijs betaald worden.

In de kern is de euro een Duitse valuta. Dit komt omdat de Europese Centrale Bank een institutionele voorkeur heeft voor het Duitse goede geld. Eenmaal binnen de eurozone kregen landen als Griekenland, Spanje, Portugal en Italië een monetair respect dat voorheen nooit mogelijk was. Tegelijkertijd was het echter niet meer voor hen mogelijk om eigen geld te printen. Hierdoor waren ze niet meer in staat om de economische tekortkomingen te camoufleren met valuta devaluaties.

In het eerste decennium van de 21e eeuw werd de euro sterker door de toename van de economische kracht van de eurozone, tegelijkertijd werden investeerders nerveus over de toekomst van de dollar. De relatieve waarde van de euro steeg, de landen met een gebrek aan competitiviteit kregen te maken met een rijkdom die hun eigen economie niet kon rechtvaardigen en behouden. Om het wiel draaiende te houden creëren de overheden van deze landen steeds grotere schulden. Door de uitgifte van obligaties in de hoog aangeschreven euro gingen de kosten van deze schulden omlaag. Dit kon niet voor altijd goed gaan….

Toen de recessie over de gehele wereld toesloeg werden de landen met de zwaarste schulden geconfronteerd met het omgekeerde hefboomeffect. Nu de tijd aanbreekt om de schulden terug te betalen worden niet alleen individuen en bedrijven, maar ook hele landen bedreigt met faillissement.

Oorspronkelijk werd het reddingsplan voor Griekenland begroot op $12 miljard, even later werd dit verhoogd naar $30 miljard waarbij Duitsland voor het grootste deel garant staat. Woensdag berichtte The Wall Street Journal dat het reddingsplan voor Griekenland in totaal $133,14 miljard bedraagt over drie jaar. Volgens berekening van het IMF bedraagt de Griekse economie ongeveer 2 procent van de Europese Unie. Dit betekent dat als de grotere economieën zoals Spanje, Portugal en Italië financiële reddingsoperaties nodig hebben de bedragen weleens kunnen oplopen in de biljarden.

Na de eerste wereldoorlog werd Duitsland verlamd door de betaling van de gigantische oorlogsschadevergoedingen. Deze vergoedingen dwongen Duitsland ertoe om vele miljoenen Duitse Marken bij te printen. Het resultaat hiervan was de bekende ‘Weimar inflatie’, die op zijn hoogtepunt de prijs van een brood deed opdrijven naar 1 biljard Duitse Marken. Op het eind van dit hoogtepunt werd de kachel opgestookt papiergeld omdat dit minder waard was dan kolen of hout. Echter goud behield zijn waarde, als resultaat steeg de lokale koopkracht sterk. Er werd gezegd dat je op een bepaald punt met één enkele one-ounce gouden munt een hele wijk kon kopen in Frankfurt.

Terwijl de Federal Reserve en andere grote centrale banken in groot tempo geld bij printen heeft dit nog niet de vorm aangenomen van het Weimar Duitsland. Wel zijn er vele indicaties dat we deze richting opgaan. De wereld beschikt nu over een overschot aan papieren valuta die voor een verhoogde inflatie kan zorgen op wereldwijde schaal. Maar inflatie is niet het enige probleem! Ooit was het ondenkbaar dat er een financiële ineenstorting kon plaatsvinden, maar dit ligt nu op de loer.

Als het aantal landen dat reddingsoperaties nodig heeft blijft stijgen zal de toename van nieuw papier geld omhoogschieten. De schuld ratio’s van zowel de Verenigde Staten als ook Groot-Brittannië bevinden zich bij de slechtste van de wereld. Op het moment dat één van deze landen een financiële redding nodig heeft zal de rekening tientallen triljoenen bedragen. Als dit gebeurt zal de vraag naar goud bij investeerders extreem urgent worden.

Athene en de machthebbende zetels in de andere probleemlanden lijken in te storten onder de politieke bezuinigingen die zijn ingesteld na de dreiging van financiële ineenstorting. Als gevolg hiervan lijkt de goudprijs verder te stijgen.

Na de paniekduik van de aandelenmarkten afgelopen donderdag lijkt de rust weer enigszins teruggekeerd. De euro trekt weer wat aan, de goudprijs stabiliseert. Het gerucht doet de ronde dat de ECB, de Europese Centrale Bank, dit weekend een bail-out bekend maakt van 1100 Europese banken met een leenfaciliteit van 600 miljard. De banken kunnen dit geld dan lenen tegen 1 %. Dit zou betekenen dat op grote schaal geld bijgedrukt gaat worden, want waar haalt Europa, toch al overladen met schulden, anders dat geld vandaan?

Het maakt eigenlijk niet zo veel uit of Europa naar Anglo-Saksisch model nog enige tijd overeind wordt gehouden of niet. We zijn het point-of-no-return al lang gepasseerd. Een bail-out zorgt er vooral voor dat we nog enige tijd kunnen doen alsof er niets aan de hand is. Het vervelende is echter dat een bail-out de schuldenlast alleen nog maar groter maakt, en dat al dat geld-uit-het-niets-gecreëerd op den duur zal leiden tot (hyper)inflatie.

Uiteraard is het geen Europees probleem. Zo bezit JP Morgan, een van de grote Amerikaanse banken ruim 36 miljard aan schuldpapieren uit de PIIGS landen (Portugal, Italië, Ierland, Griekenland en Spanje), wat goed is voor 28 % van hun eigen kapitaal. Een ( gedeeltelijke) afschrijving van dit kapitaal zal de bank kunnen doen omvallen. Vandaar ook dat bij de zgn. redding van Griekenland het IMF ( lees Amerika) fors is bijgesprongen.

Alle aandacht voor de financiële perikelen in Europa, aangewakkerd omdat de Amerikaanse ratingbureaus zich alleen op Europa focussen en niet op hun thuisland, kunnen niet verhullen dat de crisis wereldwijd is en veelomvattend. Want behalve de schuldpositie van landen zijn we met z’n allen ook nog gezegend met een derivatenmarkt van 600.000 miljard. Derivaten zijn afgeleiden van allerlei financiële waarden, waarvan men ooit van de veronderstelling uitging dat het veilige producten waren. Om u uit de droom te helpen, dat zijn ze niet.

Deze derivatenmarkt is 10 keer zo groot als de hele wereldeconomie bij elkaar. U kunt zelf wel bedenken wat een zelfs kleine afschrijving van die derivaten zal betekenen voor de wereldeconomie.

Geld is uiteindelijk een vertrouwenskwestie, feitelijk is het niets meer waard dan een velletje papier en wat inkt. Bedenk van het weekend eens wat de crisis met uw opgebouwd pensioen gaat doen, met het geld wat u gespaard heeft om een deel van uw hypotheek af te lossen, met het geld wat de overheid heeft te besteden voor allerlei nutsvoorzieningen.

Met een goed gevoel het weekend in. Zet een deel van uw geld om in fysiek goud en zilver, en wellicht een aantal producerende goud~ en zilvermijnbouwbedrijven. Van oudsher zijn de edelmetalen waardevast gebleken in tijden van grote omwentelingen. Bescherm uzelf en uw naasten, nu het nog kan.
(dit is geen beleggingsadvies, ik heb het alleen zelf ook gedaan in de stellige overtuiging dat dit het beste is wat een mens kan doen onder deze omstandigheden).

Goud prijzen zijn nu verbonden aan China en haar rijke middenklasse…

Volgens Eily Ong, auteur van Gold in the year of the Tiger, is China de sleutel in de vraag naar goud. Dit schrijft Lara Crigger in Hard Assets Investor.

De groeiende middenklasse in China met een besteedbaar inkomen kan de goud consumptie doen verdubbelen in het komend decennium, dit zal de goudprijzen flink laten stijgen.

Ong werkt voor het World Gold Council sinds November 2009. In het verleden was Ong ‘metals and mining equities analyst’ bij Credit Suisse . Op dit moment is ze ‘investment research manager’ voor het World Gold Council. Haar rol is om te onderzoeken wat de mogelijkheden van goud zijn over lange termijn in een portfolio.

Onlangs heeft Crigger Ong geïnterviewd om meer te leren over vraag en aanbod factoren die ten grondslag liggen aan de Chinese goudconsumptie. Ong legt uit waarom juwelen hierin een belangrijke rol spelen, hoe China invloed heeft op de goudprijs per seizoen en of de huidige groei duurzaam is.

Crigger: We hebben een ongelooflijke groei gezien in de vraag naar Chinees goud gezien in de afgelopen jaren. Waar komt deze vraag vandaan?

Ong: De goud consumptie van China wordt veroorzaakt door verschillende factoren: het stijgende gemiddelde inkomen per hoofd van de bevolking; een overschot aan investeerbaar inkomen, door het vele sparen van de Chinezen; de onderliggende kracht van de Chinese goud cultuur; en de verbetering van de levensstandaard in China zelf.

Voor de groeiende Chinese middenklasse is de afgelopen jaren de vraag over alle sectoren gestegen. Vooral in de 18 karaats juwelenmarkt en de industriële sector (met name de mobiele telefoons). Echter, ons rapport is niet alleen gebaseerd op de Chinese middenklasse maar de Chinese bevolking als geheel.

Crigger: Hoe zit het met het investeringsgedrag? Zijn we hier ook groei in de Chinese middenklasse?

Ong: Er is een sterk bewijs dat zowel de juwelen als ook de kant van investeringen de grote steunpilaren zijn in de stijgende vraag naar Chinees goud.

De juwelen zijn veruit het meest dominante gedeelte in de vraag naar goud in China. Het absorbeert bijna 80 procent van al het goud gebruik! Wij hebben ontdekt dat als goud in China net zo zou worden geconsumeerd als dit in landen als India, Hong Kong of Saudi-Arabië gebeurd, de jaarlijkse Chinese vraag zou kunnen stijgen met op zijn minst 100 ton. Dit zou betekenen dat er een vraag van 4.000 ton goud is in alleen de juwelensector.

De investeringsvraag in deze sector groeit in lijn met de BNP en populatie van China. Het IMF en de World Bank voorspellen dat de Chinese BNP groeit met 10 procent in 2010. De Chinezen zijn grote spaarders en de World Gold Council verwacht dat consumenten naar goud kijken als een bezit als ze verdergaan met het opbouwen van hun rijkdom. Dit tegelijkertijd met het minimaliseren van de variabiliteit van hun opbrengsten.

Crigger: Is zo’n hoge groei duurzaam op de lange termijn?

Ong: De vraag naar goud is in China met een gemiddelde van 13 procent per jaar gegroeid. Over het afgelopen decennium is de productie van goud met 84 procent gestegen (8,4% per jaar). Dit houdt in dat de groei van de vraag naar goud constant hoger was dan de productie van goud, dit is al sinds 1992 het geval.

Maar China is nog altijd nummer 2, achter India, als het aankomt op de vraag naar goud. En hoewel we de versnelde groei in de vraag zien heeft China nog altijd één van de laagste goud consumptie intensiteit als je dit vergelijkt met Westerse economieën. Zelfs vergeleken met landen als Taiwan en Zuid-Korea die toch dezelfde goud cultuur hebben is de goud consumptie intensiteit erg laag.

Crigger: Hoe komt dit?

Ong: Dit komt mede door de deregulatie in de Chinese goud markt; Ik denk dat de mensen zich niet bewust zijn van het feit dat de regulaties pas in het afgelopen decennium zijn opgeheven. Vanaf 2002 was de consumptie per hoofd van de bevolking 0.17 gram, dit is verdubbeld naar 0.33 in 2009. Dit is nog altijd één van de laagste in de hele wereld, dus ze zijn bezig dit in te halen.

Crigger: Zal de groeiende consumptie uiteindelijk druk zetten op de wereldwijde goudvoorraad?

Ong: We hebben verschillende analyses gedaan in dit rapport over de in 2009 gepubliceerde cijfers van de ‘United States Geological Survey’; zij schatten dat China’s bekende goud reserves ongeveer 4 procent van de gehele wereldwijde goudreserves bedragen. Dit is erg klein, wij schatten dan ook dat China haar goudreserves uitput in zes jaar vanaf nu. Dit kan zelfs in kortere tijd zijn als de vraag blijft versnellen.

Als onze analyse uitkomt, dan lijkt het onvermijdelijk dat dit grote gevolgen heeft voor de goudmarkt omdat China werelds grootse producent is sinds 2007.

Chinese bedrijven zijn al gestart met het verwerven van goudwinning producties en bedrijven buiten China omdat China probeert om haar goudvoorraad binnen de landsgrenzen te houden om aan de binnenlandse vraag te kunnen voldoen.
We zien dat de groei in binnenlands aanbod van goud een structureel probleem kan worden in China als er geen extra geld beschikbaar wordt gesteld voor exploratie. De Chinese goudwinning mogelijkheden zijn relatief onbekend en we geloven dat dit nieuwe investeringsmogelijkheden kan creëren.

Crigger: Als China doorgaat om haar belang in de goudmarkt te vergroten, denk je dat we seizoensinvloeden gaan terugzien bij het goud, omdat ze de Chinese kalender gaan volgen? Zien we bijvoorbeeld een groter invloed van het Chinese Nieuwe Jaar?

Ong: Er zijn veel factoren die invloed hebben op de grondstofprijzen en de seizoenen is er daar 1 van. Als je hiernaar kijkt in de termen van dollars dan blijkt dat Januari, September en November de sterkste maanden zijn in de afgelopen vijf tot tien jaar.

In termen van de Chinese vakantieperiodes  zien we duidelijk dat investeerders gedurende het Chinese Nieuwe Jaar, Kerstmis en het wereldwijde nieuwe jaar hun voorraad bijvullen. Ja, dit heeft historisch gezien een positieve invloed op de goud prijzen wereldwijd. Maar met voorspellen is er geen vuistregel wat betreft seizoensinvloeden.

India is nog steeds een belangrijke speler in de goudmarkt, het is de grootste goudmarkt wat betreft volume in de gehele wereld. Natuurlijk zullen de vooruitzichten in China gevolgen hebben voor de wereldwijde goudmarkt, maar in veel opzichten deelt China haar goud cultuur met India. Op lange termijn zien we zowel India als China als erg belangrijke spelers op de goudmarkt, ongeacht welke van deze twee de grootste drijfveer zal zijn.

De Centrale Bank van Rusland heeft de nationale goudreserves ten opzichte van vorig jaar flink aangevuld. In november 2009 werd al bekend gemaakt dat de Centrale Bank van plan was meer goud te kopen.

De eerste vice-voorzitter van de centrale bank, Alexei Ulyukayev, zei destijds dat de betaling van het goud zeer waarschijnlijk in roebels zal gebeuren en niet in Amerikaanse dollars.

Nadat in 2009 zo’n 965.000 troy ounce goud werd gekocht, is in het eerste kwartaal van 2010 de goudreserve van Rusland gegroeid met nog eens 800.000 troy ounce goud. In augustus 2009 had de Centrale Bank van Rusland nog een goudreserve van 18,6 miljoen troy ounce; inmiddels is deze goudreserve opgelopen tot 21,3 miljoen troy ounce.

Rusland is in 2006 begonnen met het structureel vergroten van haar goudreserves. In eerdere berichten werd aangegeven dat Rusland haar goudreserves laat toenemen om zodoende de toekomstige tekorten te kunnen financieren, maar duidelijk mag wezen dat een belangrijker doel zal zijn om op deze manier de afhankelijkheid van de dollar, de euro en andere munteenheden te verlagen.

Russische politici zijn van mening dat het aanhouden van fysiek goud een betere monetaire reserve is dan het aanhouden van dollars. Uit de bovenstaande grafieken valt op te maken dat de goudreserve van Rusland sinds 2006 flink is toegenomen. Net als in andere landen als Sri Lanka, India, China en de golfstaten willen centrale banken hun afhankelijkheid van de dollar zoveel mogelijk verminderen. Ondertussen zijn er amper grote verkopende partijen op de markt, met uitzondering van het IMF. Het IMF zal voor de steun die zij Griekenland willen bieden een aanzienlijk deel van hun goud moeten verkopen. Naar schatting zal zo’n 1/8 van de hoeveelheid goud die het IMF nog heeft moeten worden verkocht om Griekenland te hulp te kunnen schieten. Mochten ook landen als Portugal en Spanje de hulp van het IMF nodig hebben, dan zal het goud van het IMF binnen de kortste keren op zijn. Vanaf dat moment zijn er geen grote aanbieders van goud meer als verkoper actief op de markt en dit in combinatie met de toenemende vraag naar goud uit landen als Rusland en China kan alleen maar zorgen voor een bullish scenario voor de goudprijs.

Het afgelopen weekend en de afgelopen dagen werd een hoop gesuggereerd omtrent de financiële hulp richting het “bijna failliete” Griekenland. Eerder las u hier al dat een grote hoeveelheid (1/8^ste van het totaal) werd verkocht om onder andere Griekenland financieel te hulp te schieten. Het effect van deze combinatie van berichten heeft echter tot nu toe nog geen gevolg gehad op de goudprijs en/of op de waarde van de Euro.

Er was na het weekend een kleine en korte opleving te zien in onder andere de verhouding van de dollar richting de euro. Maar rond 10.00 uur ’s ochtends veranderde de koers weer richting de rode cijfers (van $ 1,365 naar $ 1,352). De goudprijs werd meegesleurd in het beursverloop; na een top neergezet te hebben van $ 1.123,50 werd een daling ingezet tot een waarde van $ 1.113.

Hoewel in de laatste weken een min of meer stabiele goudprijs bereikt lijkt te zijn, zijn de meningen over de toekomst verdeeld. Overwegend horen we negatieve verhalen aangezien de Amerikaanse Dollar in waarde zal toenemen na historische lage standen in de afgelopen maanden. Volgens sceptici zal de goudprijs zelf dalen tot onder de $ 1.000!

Onlangs werd bekend dat het Internationaal Monetair Fonds (kortweg IMF) nogmaals een groot deel van haar goudreserves zal verkopen. Maarliefst 191 ton van de reserves zal worden aangeboden op de vrije markt. Eerder dit jaar werd ook al bekend gemaakt dat het IMF 212 ton van de goudreserves zal verkopen aan centrale banken in onder andere India en Mauritius. In totaal is hiermee de goudreserve van het IMF met één achtste deel (12,5%) afgenomen!

Het doel van de verkoop is om landen die in zwaar weer terecht zijn gekomen (zoals Griekenland) financieel te kunnen steunen. Als we kijken naar de geschatte inkomsten van de verkoop mogen we concluderen dat er ongeveer 6,2 miljard dollar zal worden binnengehaald; dit is waarschijnlijk niet eens voldoende om de schulden van Griekenland af te lossen. Nog belangrijker, dan hebben we het nog niet eens over de toekomst van een land als Griekenland gehad!

Dan het goede nieuws; want zoals u weet, ieder nadeel heeft ook zijn voordeel. Aangezien de organisatie haar goud zal aanbieden op de open markt zal het aanbod toenemen. Hoewel het IMF er zorg voor zal dragen (althans, dat is toegezegd) dat dit op een gestructureerde wijze gebeurt, betekent dit een lichtpuntje voor goudbezitters. Voor hen geld de “gouden” regel: Hoe minder goud het Internationaal Monetair Fonds bezit, hoe beter dat is voor de goudmarkt!

Als laatste haken wij graag nog in op een veelgehoorde voorspelling voor het jaar 2010. Deze voorspelling luidt dat de financiële markt dit jaar zal teruggaan naar haar roots: Goud, olie en graan. In de huidige tijd is de handel in goud zo modern dat het ook op politiek niveau een betrouwbaar liquide middel is geworden. Mede hierdoor zal goud verder toenemen in waarde; althans, zo luidt de verwachting.