Edelmetaal blog

Afgelopen vrijdag heeft Ewout Irrgang van de SP kamervragen gesteld over de Nederlandse goudvoorraad. Zoals wellicht bekend staat er onder andere goud op de Nederlandse balans als zijnde “goudvorderingen”. Deze zogenaamde vorderingen houden in dat Nederland goud tegoed heeft van andere landen. Het probleem met deze vorderingen is echter dat andere overheden diezelfde vordering op de balans tonen, waarbij het goud weer is uitgeleend aan een ander land. Daardoor is het lastig te traceren waar het fysieke goud daadwerkelijk aanwezig is en wie dit toekomt.

Hieronder het verslag van de gestelde Kamervragen:

Vragen van het lid Irrgang (SP) aan de minister van Financiën over de goudvoorraad (ingezonden 16 september 2011)

1. Heeft De Nederlandsche Bank (DNB) een deel van haar goudvoorraad uitgeleend? Zo ja, hoeveel en aan wie?

2. Waarom zijn in het jaarverslag van DNB het goud en de goudvorderingen bij elkaar opgeteld in plaats van deze beide posten afzonderlijk te vermelden?

3. Kunt u een overzicht geven van het jaarlijkse rendement dat het uitlenen van goud de afgelopen jaren heeft opgeleverd?

4. Waar ligt het fysieke goud van DNB? Om welke locaties gaat het en hoeveel is er op die locaties opgeslagen? Om welke reden is het goud nog steeds op deze plaatsen opgeslagen?

5. Wat was de belangrijkste reden voor DNB om het goud te verkopen? Zijn de kosten van het opslaan van goud een reden geweest om goud te verkopen? Hoe hoog zijn de kosten om het goud op te slaan?

6. Kunt u bevestigen dat er sinds 1991 van de 1700 ton goud ongeveer 1100 ton verkocht is? Klopt de waarneming van Peter de Waard (1) dat er door vroegtijdige verkopen van het goud ongeveer 30 miljard euro is gederfd? Zo nee, wat is volgens u dan wel het juiste bedrag?

7. Hoeveel is er in de afgelopen twintig jaar van de staatsschuld afgelost met de opbrengst uit goudverkopen? Wordt volgens u de houdbaarheid van de overheidsfinanciën verbeterd door enerzijds de staatschuld af te lossen en anderzijds de goudvoorraad te verkopen?

8. Wat is volgens u de huidige functie van de goudvoorraad?

9. Hoe verhoudt de grootte van de goudmarkt zich tot de grootte van de markt in goudderivaten? Wat zijn daarvan de mogelijke consequenties?

10. Kunt u bevestigen dat recentelijk een aantal landen juist haar goudvoorraad heeft vergroot? Hoe verklaart u deze ontwikkeling?

(1)    Volkskrant, “Moet Nederland zijn laatste goud verkopen?”, 7 september 2011

Uit het jaarverslag 2010 van DNB:

De reserves van DNB bedroegen ultimo 2010 EUR 46,9 miljard en bestaan uit externe reserves, een europortefeuille en een portefeuille Overige financiële activa (Ofa). De externe reserves kunnen worden uitgesplitst in goud (EUR 20,8 miljard), de Amerikaanse dollarportefeuille (EUR 6,9 miljard) en Special Drawing Rights (SDR-vorderingen op het IMF, van EUR 1,9 miljard). Alleen voor de dollar-, de euro- en de Ofa-portefeuille bestaat een actief beleggingsbeleid. De fysieke goudvoorraad van DNB vervult in tijden van financiële crisis een functie als ultieme reserve en vertrouwensanker. Verder wordt goud aangehouden uit diversificatieoverwegingen.

Verder staat in het jaarverslag dat er de afgelopen jaren geen goudverkopen hebben plaatsgevonden. De post fysiek goud en goudvorderingen is nu echter gecombineerd, waardoor het niet uit te sluiten valt dat fysiek goud is omgeruild voor een vordering in goud. En dat kan een groot verschil zijn, als blijkt dat het uitgeleende goud meerdere malen aan anderen is uitgeleend en daardoor moeilijk of onmogelijk opvraagbaar.

Doorgaans duurt het zo’n twee weken voordat Kamervragen beantwoord worden, dus wellicht weten we binnenkort meer… Wordt vervolgd.

Ron Paul pleit voor een nieuw wetsvoorstel dat een audit van Fort Knox mogelijk zal gaan maken. Deze wet zal begin volgend jaar worden geïntroduceerd en zal ervoor zorgen dat Ron Paul eindelijk zijn zin krijgt na al langer pogingen te doen een audit bij Fort Knox te realiseren. De goudvoorraad van Amerika ligt officieel opgeslagen in Fort Knox maar niemand weet hoe groot deze voorraad goud precies is en of al het goud er nog wel ligt…

Het is niet voor het eerst dat Ron Paul probeert een audit bij Fort Knox te realiseren.

Rond 1980, toen Ron Paul lid was van de zogenaamde ´gold commission´ probeerde hij al aan te bevelen om de goudreserves te laten controleren. Van de zeventien leden in de commissie stemden vijftien tegen dit voorstel. Volgens Ron Paul heeft er de afgelopen 50 jaar slechts één fatsoenlijke audit plaats gevonden.

“If there was no question about the gold being there, you think they would be anxious to prove gold is there,” – Ron Paul

Hoewel Ron Paul aangeeft niet te weten of de geruchten dat er geen goud in Fort Knox zou zijn opgeslagen waar zijn, geeft hij wel aan dat hij dit mogelijk acht. Een audit is in zijn ogen erg belangrijk omdat hij verwacht dat de goudstandaard in de toekomst haar oude functie weer zal innemen, waarbij alle dollars volledig door goud gedekt dienen te zijn. Alleen zo verwacht Ron Paul weer een stabiele economie te realiseren en hij wil dan ook de Federal Reserve, die vrij geld kon printen zonder onderliggende waarde, van haar functie ontheffen. De macht die de Federal Reserve heeft om uit het niets geld te genereren en zo de hoeveelheid van de wereld reservemunt te verhogen is naar zijn mening oorzaak van de kredietcrisis geweest.

Ron Paul geeft aan dat als de goudstandaard niet was afgeschaft er geen grote depressie was geweest, geen stagflatie in de jaren ’70 en dan was de huidige situatie ook nooit ontstaan.

Sinds het oprichten van de Federal Reserve is de waarde van de dollar met 96% verminderd. Doordat er meer dollars worden bijgedrukt neemt de inflatie toe, met als gevolgen dat de rentestanden kunstmatig moeten worden aangepast en de koopkracht van Amerikanen sterk afneemt met een direct gevolg op de globale economie. Ron Paul pleit dan ook voor het afschaffen van de Federal Reserve zodat de Dollar een sterke wereldmunt kan worden, volledig gekoppeld aan de goudprijs.

Het complete interview kan worden teruggevonden op de site van Kitco.

De afgelopen periode zijn zowel goud en zilver flink in waarde zijn gedaald. Een van de redenen die hiervoor worden genoemd zijn goudswaps van het International Monetair Fonds (IMF) aan de Bank for International Settlements (BIS), waarmee het IMF cash in handen krijgt en het het goud verkocht wordt door de BIS aan de markt, wat de prijsdaling van het goud zou verklaren.
Zoals zoveel commentaren vanuit de officiële pers aangaande goud en zilver, is ook dit weer een kletsverhaal. Bij een SWAP blijft het goud in handen van de BIS om later tegen een vergoeding weer te worden terugverkocht aan het IMF.

Wat er precies gaande is weet niemand, maar ik hou het er op dat een grote partij die zich bezig houdt met de goud- en zilverprijsonderdrukking plotseling veel geld nodig had. Wat wel duidelijk is dat de BIS steeds meer goud onder haar hoede krijgt, getuige onderstaande grafiek.

Het interessante in deze is het instituut de BIS. De BIS fungeert al 80 jaar als de centrale bank van de centrale banken. Het is gevestigd in Zurich en is het oudste internationaal opererende financiële instituut ter wereld.

Soms komen interessante signalen vanuit de BIS, zoals een rapport uit maart, waarin gewaarschuwd werd dat niet alleen Griekenland in het Westers economisch systeem risico’s loopt. Naast Griekenland werden ook Oostenrijk, Duitsland, Ierland, Italië, Japan, Nederland, Portugal, Spanje, Engeland en de VS genoemd. Zonder drastische maatregelen zouden deze landen tegen een muur van schuld aanlopen bij ongewijzigd beleid. De BIS wijst daarbij niet alleen op de schuldpositie maar ook allerlei lopende verplichtingen die de schuldenberg alleen maar zullen doen groeien. Klinkt niet verkeerd, een rationeel aandoende analyse vanuit de respectabele superbank. Maar wat is dat eigenlijk, een centrale bank van de centrale banken?

De BIS is opgericht in 1924 door een Duitse en twee Amerikaanse bankiers, in eerste instantie opgericht om ervoor te zorgen dat de herstelbetalingen vanwege de eerste wereldoorlog goed zouden verlopen. Deze individuele club werd in 1930 uitgebreid door vertegenwoordigers uit België, Frankrijk, Duitsland, Engeland, Italië en Japan. Het bleef echter vooral een door Amerika bepaalde organisatie, met als doel het geld tussen de centrale banken te laten stromen en zo te zorgen voor een constante inkomensstroom.
Omdat vanwege het verdrag van Versailles Duitsland tot enorme herstelbetalingen werd gedwongen en dit niet meer kon ophoesten, werden vanuit geallieerde kant politieke, economische en militaire sancties uitgevaardigd tegen Duitsland.
De BIS echter omzeilde de sancties en zorgde ervoor dat de aangesloten banken zaken konden blijven doen met Duitsland en heeft zo gezorgd dat Nazi Duitsland zijn oorlogsmachinerie kon financieren met de tweede wereldoorlog als gevolg.
Dit kon men doen omdat de BIS onaantastbaar is voor de Zwitserse wetten en de wetten van de aangesloten landen. Men geniet immuniteit voor strafrechtelijke en civielrechtelijke vervolging en het is de Zwitserse autoriteit verboden het terrein of gebouw van de BIS te betreden zonder uitdrukkelijke toestemming van de BIS. Dit is omschreven in de statuten van de BIS en ondertekend door de Zwitserse overheid en de andere deelnemende regeringen.
De BIS kan dus alles doen, met iedereen, op elk moment, met absolute immuniteit voor welke vervolging dan ook. De enige uitzondering hierop is de verplichting tot betalen indien de BIS geld schuldig is aan een andere centrale bank.
Eens is geprobeerd de BIS op te heffen, toen in 1944 de Tsjechische regering de BIS beschuldigde van het witwassen van door de Nazi’s uit Europa geplunderd goud. Amerika steunde toen dit voorstel maar er is nooit een vervolg aan gegeven om dit voorstel ook daadwerkelijk uit te voeren.

In de BIS wordt door een selecte, kleine groep bankiers van centrale banken de rente, kredietmogelijkheden en hoeveelheid geld bepaald voor de landen in de Westerse invloedsfeer.

Met de opkomst van het grote graaien in Amerika deed de BIS vrolijk mee door de handel in derivaten ongereguleerd te laten voortduren, goud en zilver als natuurlijk tegenhanger van het papieren geldsysteem systematisch te onderdrukken en het dumpen van goud om de dollar te ondersteunen.
Dat het laatste jaar men ook bij de BIS bezig is de goudvoorraad te vergroten geeft wel aan wat men denkt welke kant het uitgaat met het Westers monetair systeem.

Het blijft echter een verontrustend gegeven dat een organisatie als de BIS, zonder enige controle van buitenaf de macht heeft over ons westers economisch reilen en zeilen. Het vertoont vele kenmerken van een super witwasorganisatie, die onaantastbaar en oncontroleerbaar aan de touwtjes trekt. Waar dat toe kan leiden bleek wel in 40-45.
Een vooraanstaand lid van de directieraad van de BIS is onze eigen Nout Wellink, die in het verleden een flink deel van het Nederlands goud via de BIS heeft verpatst. Het is ongelofelijk dat dit nooit is aangekaart in de tweede kamer, zodat het ook ongelofelijk is dat deze persoon zelfs na twee zeer kritische rapporten over zijn controlerende taak als toezichthouder gewoon kan aanblijven als hoofd van de Nederlandse centrale Bank. Een teken dat de macht van de BIS zich ver uitstrekt over elke landsgrens heen.