Edelmetaal blog

Jurgen Stark heeft besloten de Europese Centrale Bank vaarwel te zeggen vanwege ‘persoonlijke redenen’. Uiteraard heeft het er niets mee te maken dat hij een tegenstander is van het ongebreideld opkopen van staatsleningen door de ECB. Net zo min dat het er niets mee te maken heeft dat hij de tweede Duitser is die in korte tijd een gezaghebbende positie heeft verlaten in de ECB. Laten we het zo stellen; binnenkort wil niemand meer geassocieerd worden met een positie binnen de ECB.

Over banen gesproken, president Obama heeft de American Jobs Act onthuld, een programma van $447 miljard wat er op gericht is om de werkgelegenheid in de VS weer een boost te geven. De grap doet de ronde dat het vooral bedoeld is om 1 job veilig te stellen, nl. die van Obama zelf in het kader van de verkiezingen volgend jaar. Zoals in elke grap zit hier een (grote) kern van waarheid in; wat de Act vooral doet is de boel vooruit te schuiven door belastingverlagingen en het aanhouden van jobs van mensen in allerlei dienstverlenende instellingen. Het vertraagt op deze manier een dreigend ontslag, zorgt voort wat tijdelijke werkgelegenheid en geeft een boost voor de fabrieken in China, aangezien Amerika een groot deel van haar industriële basis naar het Oosten heeft verhuisd.

Verder zal het programma de Amerikaanse staatsschuld natuurlijk geen goed doen, maar aan de andere kant, die lousy $447 miljard, waar hebben we het eigenlijk over. Helemaal in het licht van de uitspraken van Laurence Kotlikoff, een voormalig economisch adviseur van Reagan die stelt dat de Amerikaanse staatsschuld niet $14.000 miljard bedraagt maar $211.000 miljard, als je de verplichtingen die voortvloeien uit de Medicaid, Medicare en Social Security meetelt. Hoewel deze snaak ongetwijfeld wat Republikeinse partijboter op zijn hoofd heeft, heeft hij wel een punt. Zie dit artikel.

Probeert Obama zijn job veilig te stellen door er wat pecunia tegen aan te gooien zal in Nederland mw. Jongerius er een flinke kluit aan gaan krijgen om haar job bij de vakbond te behouden. Immers, haar akkoord met de overheid om werknemers door te laten werken tot hun 67ste jaar wordt met een luid boegeroep weggestemd door de twee grootste groepen binnen de vakbond.

En zo zullen steeds meer hoogwaardigheidsbekleders en hun instituten hun invloed en positie verliezen in de maatschappij, die door het financieel terrorisme van de grootbanken onherroepelijk aan het veranderen is.

Hoewel mijn inziens lang niet iedereen weet wat er precies aan de hand is wordt het steeds meer mensen duidelijk dat veel dingen niet zo zijn als ze worden voorgesteld door het etablissement. Zoals de aanstaande vergrijzing wordt aangewend om ouderen van hun AOW af te helpen door dit later te laten ingaan, zo zal er naar mijn idee steeds meer weerstand ontstaan tegen de overheid, media en de banken. Vertrouwen komt te voet, en gaat te paard, zo luidt het spreekwoord. En blijkt de bevolking dat de banken hun geld hebben verspeeld, de overheid dit heeft laten gebeuren en de media hier niet over hebben bericht, kunnen er rare dingen gaan gebeuren.

Begrijp me goed, ik predik geen revolutie, maar voorzie wel grote maatschappelijk veranderingen waarbij gevestigde grootheden plotseling zullen wegvallen.

Zo vecht Papandreou in Griekenland voor het voortbestaan van het eurolidmaatschap van Griekenland, maar een steeds kleiner deel van zijn bevolking en de bevolking van de andere Europese landen lijken zich hierin te kunnen vinden, getuige de terugkeer van rellen in Griekenland en de openlijke afkeer van Duitsland, Nederland en Finland.

Zo ook in Duitsland, waar ondanks de pyrrhus overwinning door de uitspraak van het hof inzake de rechtsgeldigheid van de bail-outs frau Merkel genadeloos wordt afgestraft door haar electoraat.

In feite is de westerse wereld bezig met een achterhoede gevecht. De strijd is al lang beslecht, en die is verloren door het huidige financieel systeem. Hoewel de gevestigde machten er alles aan zullen doen om de status quo te handhaven, is de boel onherstelbaar beschadigd. Hoogstens kan het nog enige tijd worden gerekt, maar Rome zal vallen.

Dat het systeem fors onder druk staat wordt ook goed zichtbaar in de prijs die u mag neertellen voor goud en zilver. Hoewel de intra-day uitslagen steeds groter worden door een werkelijke stortvloed aan kartelinterventies, blijkt dat de interventies een steeds korter leven zijn beschoren door de overweldigende vraag naar goud en zilver. En wat een verschil met 2008, toen met de daling van de AEX en Dow Jones ook goud, zilver en de mijnbouwbedrijven naar beneden gingen. Vergelijk dat met het heden; de gewone beurzen leveren fors in, maar goud en zilver blijven stijgen en nu zijn zelfs ook de mijnaandelen in beide edelmetalen naar boven aan het uitbreken.

Met de dag dat er meer fiat geld in het systeem wordt gepompt worden de prognoses waar de goud-en zilverprijs naar toe zal bewegen steeds indrukwekkender. Zo noemt Jim Sinclair een waarde van $12.500 voor goud, en Eric Sprott  een waarde van $1200 voor 1 ounce zilver.

Dit soort getallen zegt iets over de waarde van de dollar tegen die tijd, zegt iets over de koopkracht van ons geldsysteem tegen die tijd en zegt iets over hoe u nu uw spaarcentjes kunt beschermen.

U weet dus wat u te doen staat.

Leuker kan ik het niet maken, en ook niet makkelijker.

Zilverpaul

Silverstocks.nl

Disclaimer: De mening van Zilverpaul als columnist is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.

Zo nat en koud de afgelopen maanden waren, zo warm gaat het de komende maand worden. Tenminste, in economisch opzicht. Ga maar na, ten eerste zullen Bernanke en zijn kornuiten van de FED tijdens een tweedaags uitje in September datgene besluiten wat gezien de historie van oom Ben het enige voor de hand liggende is: QE3.

Waarschijnlijk zal dit kado aan de financiële wereld anders verpakt worden: stimuleringsmaatregelen, anti-deflatie politiek, het is maar net welk label je er aan hangt.

Vanuit de Keynesiaanse bril kan Bernanke ook moeilijk anders. Hij is namelijk een professor die zich gespecialiseerd heeft in de grote depressie die de VS in de dertiger jaren meemaakte. Dit doet me denken aan de uitspraak: een deskundige weet veel van een paar dingen, een specialist weet veel van één ding en een superspecialist weet alles van niets. Heel erg deskundig, die meneer Bernanke.

Ten tweede speelt er zich in Duitsland een politiek spel af wat de toekomst van Europa in grote mate zal gaan bepalen. Ten eerste zijn er verkiezingen op 4, 11 en 18 september, waar Frau Merkel haar politiek om Europa financieel te ondersteunen aan de Herr en Frau moet zien te brengen. Dat zal een hele klus worden, aangezien ook binnen haar eigen partij fikse oppositie is tegen het feit dat Duitsland als grootste Europese economische motor de PIGGs landen, plus Frankrijk, mag gaan ondersteunen. De Weimar republiek met haar hyperinflatie heeft in de Duitse ziel haar sporen achtergelaten, en het lijkt mij een onmogelijke politieke klus de eurobonds aan de bevolking te verkopen.

Ten tweede zal op 7 september het constitutionele hof in Duitsland een uitspraak doen over de rechtsgeldigheid van de Europese steun aan de PIGGS landen. Een Nein van de rechter zal verstrekkende gevolgen krijgen, niet alleen voor Duitsland maar voor de hele wereld.

Verder rommelt het flink in bankenland. In Griekenland zijn twee grote banken gefuseerd, wat met een flinke koerssprong van beide banken gepaard ging. Toch opmerkelijk, deze reactie, dat wanneer je twee half-failliete banken laat fuseren er een koerssprong optreedt. Het wordt pas aannemelijk als je er vanuit gaat dat met het groter worden van het bedrijf deze onder de categorie ‘Too big to fail’ gaat vallen.

In Amerika blijven de geluiden over een Amerikaanse bank die gaat omvallen aanhouden. Dan heb ik het niet over de regionale banken waarvan er dit jaar al vele tientallen haar deuren hebben gesloten, maar om een van de grote jongens. Bank of America en Citigroup worden hierbij veel genoemd. Ik gok zelf op BoA, aangezien Heer Buffet hier wat geld in heeft gestoken. Aangezien deze persoon zijn ziel al vele jaren geleden heeft verkocht aan Wall Street, kan ik deze move niet anders zien als een wanhopige poging om nog wat argeloze Amerikanen hun geld in BoA te laten steken, voor de boel wordt overgenomen of gewoon failliet gaat.

En waar zijn de dagen gebleven dat goud nooit meer dan 1 % steeg op een dag? De bewegingen op het edelmetaalfront worden steeds heftiger, en op dit moment neemt goud het voortouw. De grote shortposities in goud lijken te worden afgebouwd, wat veel goeds beloofd voor de nabije toekomst. Zelfs de mijnbouwbedrijven in goud en zilver lijken zich te gaan ontworstelen aan een al jarenlange onderdrukking.

Ik vraag me wel eens af wat ik zou doen als ik minister van financiën was. Een uitermate lastige positie. Hardop roepen dat de boel ‘all fucked’ is zal wat lastig gaan, want dan ga je de boeken in als veroorzaker van de moeder van alle grote depressies, als je het so-wie-so al ( politiek) overleeft. Niets doen? Ook geen optie, je wilt immers het beste voor het land wat je vertegenwoordigd. Ik zou, denk ik, voor de camera’s het spel voorzichtig mee spelen, en achter de schermen druk bezig zijn met bv Duitsland en Finland te redden wat er te redden is. Misschien dat onze Kees Jan hier ook wel mee bezig is.

Aangezien ik niet in deze positie verkeer, doe ik maar wat mij het beste lijkt in de gegeven situatie. Ik word mijn eigen centrale bank. Ik zorg voor edelmetalen ter dekking van de te verwachten uitgaven in de toekomst, hou wat cash aan voor het hier-en- nu en investeer verder in goud- en zilvermijnbedrijven omdat ik hier nog meer van verwacht dan van de edelmetalen zelf.

We gaan het meemaken. Ik klap mijn strandstoel uit in de woonkamer, zet de thermostaat op 25, een felle lamp op het bolletje, een poster aan de muur en laat de boel maar gebeuren. Het wordt een hete zomer, deze september.

Zilverpaul

Silverstocks.nl

Disclaimer: De mening van Zilverpaul als columnist is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.

Nagenietend van een beroerde week voor de edelmetalen en de daaraan gerelateerde mijnaandelen keek ik afgelopen vrijdag naar een interview met Willem Buiter, belangrijk econoom en hoofd bij Citibank, een van de grote Amerikaanse banken. Ik weet niet hoe het u zal vergaan bij het zien van dit interview, maar mijn bloeddruk steeg naar ongezonde hoogten. Oordeelt u zelf, hoe deze bloem der natie zijn licht laat schijnen op de stand der economie.

Wat meneer Buiter in al zijn wijsheid u niet zal vertellen is dat in drie maanden tijd de Ierse centrale bank, met toestemming van de ECB 40 miljard heeft bijgedrukt, een hele prestatie voor een land met een Bruto Nationaal Product van 120 miljard.

Geen wonder dat de Ierse spaarders in rap tempo hun geld aan het weghalen zijn uit het Ierse bankstelsel. Zie deze link. In dit verband worden de komende verkiezingen in maart ook erg interessant; je zou mogen verwachten dat de huidige regering die het land heeft overgeleverd aan de grootbanken weggestemd zal worden. Ook hoeft men aan de hand van deze cijfers geen illusie meer te hebben welke kant het zal opgaan wat betreft de inflatie.

De hogere voedselprijzen die het gevolg zijn van inflatie hebben in Tunesië al geleid tot een volksopstand en de val van zittende president, die als een dief in de nacht zijn land is ontvlucht. De onrust in verschillende Europese landen, de Tunesische situatie en het leeglopen van de Ierse banken zijn tekenen dat het monetair systeem onder grote druk staat wat zich gaat vertalen op politiek en sociaal gebied.

In dit verband is het des te opmerkelijker dat in de eerste twee weken van het nieuwe jaar de goud- en zilverprijzen onder druk zijn komen te liggen.

Des te meer daar in de weken van de dip de verkoop van zilver aan grote partijen enorm is toegenomen; grote partijen als Sprott die grote moeite hebben om aan zilver te komen, Bullionvault in Duitsland die meldt dat hun zilvervoorraad op is vanwege een grote vraag en de US Mint die in twee weken er een maandproductie door heen gedraaid hebben.

Naast deze harde gegevens circuleren nog allerlei theorieën over grote partijen die de belangrijke maart expiratie van zilver willen gebruiken om de Comex beentje te lichten, en dat daarom om de schade enigszins te beperken de grootbanken nu druk bezig zijn om de goud- en zilverprijs te drukken zodat men hun shortposities tegen een niet al te hoge prijs kan terugkopen. Dat zou betekenen dat de zilverprijs vanaf februari weer flink zou kunnen gaan oplopen. Maar wat waar is?

De zilver- en goudmarkt kenmerkt zich door een grote mate van ondoorzichtigheid, en de CFTC, de regulerende instantie bij uitstek, heeft juist eind vorige week besloten de grootbanken ook onder de nieuwe wetgeving vrij spel te blijven bieden in hun manipulatie.

Hoelang het ook duurt, er zal een dag komen dat de Comex en LMBA in London hun deuren zullen moeten gaan sluiten en de zilverprijs door de vrije markt bepaald zal gaan worden. Ongetwijfeld zullen deze dan failliete entiteiten wel weer in een of ander overheidsorgaan ondergebracht worden om de burger voor de schade op laten draaien, maar ik zal de dag toejuichen.

Een opmerkelijk fenomeen doet zich trouwens voor bij een dip in de goud – en zilverprijzen: wanneer de prijs stijgt neemt de vraag bij particulieren toe, en bij een dalende prijs zakt de vraag. Een verklaring hiervoor zou de menselijke emotie kunnen zijn, die bij een dalende prijs geremd wordt door zijn angst voor verlies, en bij een stijgende prijs mee wil profiteren van het feest, ongeacht de hoogte van de prijs.

Als we het echter over investeren hebben is er niets mooier dan veel bloed in de straat, omdat dit mooie koopkansen biedt.

En heeft u al fysieke edelmetalen of daaraan gerelateerde aandelen in bezit, is het zaak om u niet uit uw positie te laten jagen; de grote kooplust van de grote partijen moge hierin tot voorbeeld zijn.

Al met al lijkt het erop dat we het eindspel in de zilvermanipulatie naderen. De laatste stuiptrekkingen van het kartel zullen waarschijnlijk heftig zijn, maar de beloning door rustig af te wachten met wat muntjes in uw spaarsok zal navenant zijn.

Zilverpaul, www.silverstocks.nl

Afgelopen donderdag zijn de opties in goud en zilver geëxpireerd. De voor de banken ideale situatie waarbij zij minimaal hoefden te betalen was bij een expiratie van zilver op 18 $. In werkelijkheid sloot zilver op 18.92. Wanneer de expiratie op 18$ was verlopen, hoefden de banken maar 5 miljoen $ uit te betalen, maar nu was de schade 15 miljoen.

Drie zaken zijn hier mijn inziens van belang:

1. Ook al gaan de banken onderuit tijdens een expiratie, valt de schade op zich nog reuze mee. Een extra uitbetaling van 10 miljoen is niks voor de heren;

2. Het is de banken nog wel gelukt de 19 $ call-opties waardeloos te laten verlopen door de expiratie net onder de 19$ vast te pinnen;

3. Een veel belangrijker punt is dat het niet gelukt is de zilverprijs te drukken tijdens de expiratie! Jaren lang was het vaste prik tijdens de expiratie; de zilverprijs werd zo gemanipuleerd (=gedrukt) dat de optiehouder bedrogen uit kwam. Bovendien is het zo dat men wel geprobeerd heeft de zilverprijs agressief naar beneden te werken; de zilver Open Interest (=een maat voor de grootte van de posities die door vooral JP Morgan wordt ingenomen om de zilverprijs te drukken) steeg met 4500 contracten naar in totaal 129.000. De short-positie op zilver is dus flink uitgebreid zonder dat het de stijging op de zilverprijs kon tegenhouden! En u weet, een shortpositie betekent dat er iets (in dit geval zilver) verkocht wordt zonder dat de verkopende partij het zilver ook daadwerkelijk in bezit heeft. Dat betekent dat deze contracten ooit weer eens teruggedraaid moeten worden wat een enorme vraag en prijsstijging naar zilver zal veroorzaken.

De expiratie van goud gaf geen bijzonder beeld. Het is duidelijk dat zilver op dit moment het voortouw neemt. Het lijkt er dus op dat de grootbanken het steeds moeilijker krijgen in de onderdrukking van de edelmetalen.

Dit wordt ondersteund door opmerkelijke zaken die zich voordoen op de officiële edelmetaal markt, de London Metals Exchange. In het weekend van 24 juli waren plotseling geen gegevens meer beschikbaar over de handelsactiviteiten van de banken die in goud en zilver handelen. Deze informatie-stop werd vier dagen later weer opgeheven. Het lijkt erop, dat er in die periode aan een of meerdere grote partijen zoveel goud moest worden geleverd, dat men goud tekort kwam en dus feitelijk failliet was. Via de BIS, de Bank of International Settlements, de centrale bank van de centrale banken, is toen in allerijl gezorgd voor een hoeveelheid goud om de boel niet te laten klappen. Toen de boel weer op orde was, heeft men de informatie-stop weer opgeheven alsof er niets aan de hand was.

Dat de grootbanken die zich bezighouden met het onderdrukken van de prijzen van goud en zilver in de problemen komen is op zich zo gek niet. Men neemt aan dat deze banken werken met een zogenaamde Fractional Reserve Basis van ongeveer 2 %. Dit betekent, dat deze banken in werkelijkheid maar 2 ounce goud hebben op elke 100 ounce die men verkoopt!

Naar verluidt is de druk op de edelmetaal banken om fysiek goud en zilver te leveren sinds de zomer enorm toegenomen. Het gebeuren geeft aan dat de onderdrukkers van goud en zilver misschien wel op het punt staan om op korte termijn de strijd te verliezen, wat de expiratie van afgelopen donderdag in een bijzonder daglicht stelt.

Wat dit gaat betekenen voor de edelmetaal muntjes die u thuis in uw sok heeft en voor de aandelen in (edelmetaal) mijnbouwbedrijven laat zich raden.

Wat zich ook laat raden is wat een mogelijk failliet van de goud- en zilveronderdrukkers gaat betekenen voor de trotse bezitters van papieren beloften op goud en zilver in de vorm van ETF’s, SLV of GLD. Op zijn best blijft u achter met een geldelijke compensatie van de zilver- en goudprijs vóór de boel klapte, terwijl de lancering in de zilver- en goudprijs die na het failliet zal volgen aan uw neus voorbij zal gaan.

Het is maar dat u het weet.

Het is weer zomer. Net terug van vakantie, of net onderweg, het aloude beursadagium doet weer opgeld: vrouwen bloot, beursje dood. De omzetten zijn laag, de  AEX en DOW kabbelen binnen een bepaalde bandbreedte.

Af en toe wat positief economisch nieuws in de vaderlandse pers, en af en toe iets wat tegenvalt, maar het overall beeld wat voorgeschoteld wordt is dat er weinig aan de hand is.

Toch zijn er tekenen aan de wand dat de rust aan de oppervlakte schijn is, en dat er zich onder water flinke bewegingen voordoen.

Op edelmetaal gebied worden de geluiden steeds luider dat de grote bank(en) die short zijn op edelmetaal hun posities in rap tempo aan het afbouwen zijn. Hun shortpositie heeft ervoor gezorgd dat de edelmetalen nog zo laag staan waar ze nu staan. Een mooi praktisch voorbeeld hiervan: van de week gaat mijn neefje trouwen, en ik ga hem verrassen met een zilveren munt van een ounce, waarde ongeveer 18 euro. De kaart waar ik de munt in heb gedaan kostte 3,25, bestaande uit wat gekleurd karton met een bijpassende envelop. Wetende wat voor moeite het kost om 1 ounce zilver uit de grond te halen en te vervaardigen, is de verhouding in prijs tussen het muntstukje en de verpakking volkomen scheef.

Maar terug naar de grote short-spelers: insiders zien deze beweging als een voorbode dat de banken inzien dat het spel op zijn eind loopt en dat men op korte termijn met de billen bloot moet, wanneer men gedwongen wordt te leveren. Dat de druk steeds groter wordt blijkt ook uit de grote goud-swap via de BIS, waar ik eerder aandacht aan besteed heb.

Het lijkt mij overigens best mogelijk dat de zilverprijs nog een tijdje gedrukt blijft, men zal zijn posities immers het liefst tegen een een zo laag mogelijke prijs sluiten.

Op economisch gebied komen vooral uit Amerika en de UK slechte berichten, die overigens vaak verpakt worden met frasen als: beter dan verwachte cijfers. Een andere veel gebruikte truc die wordt toegepast bleek van de week met de cijfers van de groei van de Amerikaanse economie: deze werden voor het hele afgelopen jaar met een vol procent naar beneden bijgesteld!

Wat de toekomst gaat brengen ziet u op onderstaande grafiek. Hierin wordt de Dry Baltic Index weergegeven, een maat voor het vervoer over zee. Deze index blijkt historisch gezien een hele goede voorspeller welke kant het met de wereldeconomie opgaat.

Op politiek gebied zijn van de week de lang verwachte Wikileaks releases uitgekomen. Op Zerohedge.com is een fraaie animatie uitgekomen op grond van de informatie die uit de legerdocumenten naar voren is gekomen. Het geeft een aardig beeld van de wederopbouw in Afghanistan:

http://www.youtube.com/watch?v=uCK8oSFFpgc&feature=player_embedded

Eric de Carbonell van marketskeptics.com heeft een interessante site, waarin hij melding maakt van grote voedseltekorten en een daarmee samenhangende verwachte prijsexplosie. Voedseltekorten ontstaan door droogte of overvloedige regenval in de landbouwgebieden, gemixed met foute voorspellingen van de Amerikaanse overheid wat betreft de te verwachten graan- en sojaopbrengst. Hij stelt in zijn artikelen, dat dit een opwaartse druk op de inflatie geeft, die het toch al wankele evenwicht in de financiële markten geen goed zal doen. De verwachte torenhoge inflatie van de voedselprijzen zal volgens hem er toe gaan leiden dat de centrale bankiers hun buitenlandse valuta zullen gaan dumpen en hun eigen valuta daarmee opschroeven, teneinde de kosten van het importeren van voedsel te verlagen. Dit zal de val van de dollar betekenen, en vervolgens de val van de staatsleningen markt en tenslotte van het financiële systeem van de wereld.

Of het zover komt, we zullen het zien.

We zijn nu drie jaar verder na het uitbreken van de financiële crisis. Tot nu toe zijn in de westerse wereld de grote spelers overeind gehouden met staatssteun, ten koste van een snel uitdijende staatsschuld en staatstekorten die door bezuinigingen en belastingverhogingen door de burgers zal moeten worden opgehoest.

Beetje voor beetje wordt het water waar de kikker zich in bevindt heter, en je hoeft geen visionair te zijn om te weten hoe het met de kikker zal aflopen.

De goudwaarde stijgt niet… het is de geldwaarde die zakt

We zien dan misschien de prijs van goud wel stijgen, toch is deze stijging slechts een illusie die gebaseerd is op de zwakte van de Dollar en op de zwakte van overheden om steeds maar meer geld in hun economie te pompen. Het is dan ook eens nuttig om even stil te staan bij de intrinsieke waarde van geld en de effecten hiervan die we merken bij de goudkoers.

Papiergeld kan bijgemaakt worden, zilver en goud niet

Het probleem van papiergeld zit hem in het feit dat overheden over de hele wereld onbeperkt nieuw geld kunnen aanmaken. Ze hebben dit steeds gedaan en ze zullen dit ook steeds blijven doen. Vooral de laatste 100 jaar is er heel wat extra papiergeld op de markt gegooid, wat geleid heeft tot de totale vernietiging van een groot deel van de huidige valuta. Hoewel meer geld introduceren de illusie mag scheppen dat een persoon of staat rijker wordt, is de waarheid veel harder en scherper. Het enige wat er in feite gebeurt, is dat er een aantal extra nullen worden toegevoegd. Het enige betaalmiddel dat overheden nooit hebben kunnen bijmaken is goud. Goud is in al bijna 5000 jaar de enige munteenheid die de geschiedenis overleefd heeft. Goud kan niet worden bijgedrukt en geen enkele regering heeft controle over het wat en hoe van dit edelmetaal. Goud rekent dan ook zonder schroom af met de praktijken van overheden die geld bijmaken alsof het niets is. En dat is nu net wat er op dit moment ook aan het gebeuren is. Goud stijgt niet echt zoveel in waarde, maar het doet gewoon wat het altijd heeft gedaan; zijn waarde behouden, waar alle munteenheden waarde verliezen.

Papiergeld vs. de waarde van goud over de afgelopen 100 jaar

Wat we momenteel zien, is een totale zelfvernietiging van het monetaire systeem. De laatste 10 jaar is de Dollar, net zoals veel andere valuta, maar liefst 79% gezakt ten opzichte van goud. Het is dus een regelrechte illusie om te denken dat de goudprijs echt stijgt, terwijl het in feite de dollar is die aan waarde inlevert. Goud legt gewoon zonder schroom de bekrompenheid en beperktheid van steeds meer papiergeld afdrukken bloot en zorgt er zo voor dat de totale onbekwaamheid van verschillende overheden om hun nationale economie in goed banen te leiden nog eens extra in de verf gezet wordt.

Als we nu even stilstaan bij de afgelopen 100 jaar dan zien we duidelijk hoe papiergeld op zijn totale ondergang afstevent. In 1909 kocht u voor $1000 nog 50 ounces goud. Vandaag is dat nog slechts 0,83 ounces. Snel omgerekend betekent dit dat tijdens de afgelopen 100 jaar de Dollar maar liefst met 98,3% gezakt is ten opzichte van goud en dat de Dollar nu dus maar 1.7% waard is van wat het 100 jaar geleden waard was. De Amerikaanse overheid heeft dan ook definitief de laatste stappen van de ondergang van hun eigen valuta ingezet en de volgende jaren zal ook de overblijvende 1.7% verdwijnen als sneeuw voor de zon zodat het papiergeld uiteindelijk zijn intrinsieke waarde van 0 zal bereiken.

De echte goud beweging is nog in aantocht

Naar onze mening is de echte goud beweging nog in aantocht hoewel de goudwaarde al van $250 naar maar liefst $1,226 is gestegen. Hier zijn verschillende achterliggende redenen voor die we u niet willen onthouden:

• Het einde van het pompen van extra geld in de economie is nog lang niet in zicht omdat de staatsschulden enkel stijgen en de problemen in de financiële wereld nog lang niet van de baan zijn.
• Het risico van wanbetalingen en verzuim van enkele van de grootste financiële instellingen en soevereine staten stijgt ook iedere dag met mogelijk zware gevolgen voor de wereldeconomie.
• De stijging van goud die sinds 1999 aan de gang is, vond plaats zonder echte actieve deelname en tussenkomst van de meeste investeerders. De goudwaarde is dus in feite een slapende reus. Verwacht wordt dan ook dat spoedig deze gouden reus zal ontwaken en de echte rush naar goud de komende jaren zal plaatsvinden.
• De goudmarkt zal binnenkort ook een fysieke goudmarkt worden omdat vele mensen hun geloof in papieren goud of quasi fysiek goud zoals Comex, ETF of niet toegewezen goud zullen verliezen. De mensen willen goud zien en voelen en willen geen papiertje meer met daarop hun waarde. Papierwaarde heeft voor goed afgedaan.
• De goudproductie zal ook elk jaar nog afnemen. Momenteel wordt er jaarlijks slechts voor $90 miljard goud op de markt gebracht. Er zal misschien al sneller dan verwacht tegen de huidige prijs te weinig fysiek goud zijn om aan een stijgende vraag te voldoen.
• Momenteel is er ook maar $900 miljard goud in private handen voor beleggersdoeleinden. Dit is om en bij de 0,7% van de globale financiële activa. Als er een verdubbeling plaatsvindt in de hoeveelheid fysiek goud waarin wordt belegd, zal de goudprijs in de hoogte schieten.
• Centrale banken van verschillende landen zijn zich de afgelopen jaren op de goudmarkt gaan werpen. Vele landen zoals China, India, Rusland, Japan, Singapore, Brazilië en Korea, die momenteel slechts kleine goudreserves hebben, zijn momenteel de grootste opkopers van goud. De goudmarkt zal dus nog verschillende jaren kunnen genieten en profiteren van de stijgende interesse van overheden van over de hele wereld. Centrale banken zijn namelijk geen grillige en onwispelturige investeerders maar standvastige instellingen die strakke beleidslijnen volgen. Bovendien zijn zij gebaad bij gespreid aankopen, om zo de goudkoers niet te hard te laten stijgen zodat het goud betaalbaar blijft en omdat de dollar reserves op die manier niet in één klap waardeloos worden.
• Hoewel de toekomst onvoorspelbaar is, kan de huidige geopolitieke crisis in landen zoals Pakistan, Iran, Afghanistan, Israël en door terroristische organisaties zoals Al Qaeda een positief effect hebben op de goudprijs. Voorgaande landen en organisaties balanceren allen op het randje van een zeer explosieve ondergrond die wel eens sneller dan verwacht tot uitbarsting zou kunnen komen. Zulke uitbarstingen zouden een enorm effect hebben op de goudprijs.

Al met al zijn er genoeg scenario’s waar serieus rekening mee dient te worden gehouden, waarbij de waarde van goud zal stijgen. Bovendien is markt van edelmetalen een minuscule markt binnen de globale financiële markt. De marktkapitalisatie van de zilver industrie bedraagt bijvoorbeeld maar slechts $9 miljard en die van de goudindustrie slechts $200 miljard terwijl de marktwaarde van Microsoft op niet minder dan $250 miljard wordt geschat. Een kleine stijging in de vraag kan dus al een groot effect hebben op de goudprijs.

Geld vervalsen is één ding. De opgelopen schade bij het vervalsen van een 50 Euro of 100 Euro biljet blijft meestal beperkt tot een bepaalde regio en treft meestal slechts enkele tientallen, hoogstens enkele honderden mensen. De banken worden al snel op de hoogte gesteld en winkels hebben ook vaak voldoende controlesystemen om de echtheid van een bankbiljet na te gaan. Tamelijk snel zullen de valse biljetten dus van de echte gefilterd kunnen worden. Maar wat als nu hetzelfde met goud gebeurt? Goud wordt en werd altijd gezien als de meest betrouwbare en waardevolle vorm onder de handelsproducten. Een recente ontdekking echter, in oktober 2009, zou dit wel eens voor goed kunnen veranderen. De media stuurde namelijk het bericht de wereld in dat een groot deel van het goud in Fort Knox, de Amerikaanse schatkist, nep zou zijn en dat er al miljoenen van deze staven goud door de jaren heen aan verschillende landen verkocht zouden zijn.

De ontdekking door China

In oktober van dit jaar ontving China een lading gouden staven. Goud wordt dikwijls gebruikt als betalingsmiddel om schulden af te lossen of om evenwicht in de handelsbalans te brengen. De meeste van deze goudstaven worden ingewisseld en opgeslagen in kluizen die onder het toezicht staan van een speciale organisatie in Londen, de London Bullion Market Association (LBMA). Toen de lading China bereikte, vroeg de Chinese overheid de uitvoering van een aantal tests om de zuiverheid en het gewicht van de gouden staven te testen. Tijdens deze speciale tests worden er 4 gaten in het goud geboord en worden de uitgeboorde stalen aan een onderzoek onderworpen.

Tot ieders grote verbazing bleek uit de uitgevoerde tests dat de staven nep waren. De staven bevatten een kern van wolfraam en enkel de buitenste laag was opgebouwd uit echt goud. Niet enkel bleken de staven nep te zijn maar daarnaast bleken ze Amerikaanse serienummers te hebben waaruit kon worden opgemaakt dat ze al jaren in Fort Knox hadden gelegen. Volgens enkele mediaberichten ging het bij de Chinese ontdekking om ongeveer 5600 goudstaven. Eerst dachten experten nog dat de herkomst van het nepgoud in China zelf te zoeken was, de Chinese markt staat namelijk bekend om zijn namaakgoud. Toch bleek uit een Chinees onderzoek al gauw dat volgens hun Amerika de schuldige was.

Het eigenlijke verhaal onthuld

Volgens analisten en specialisten zou mogelijk het volgende kunnen gebeurd zijn. Ongeveer 15 jaar geleden, tijdens de Clinton periode, werden naar men beweert tussen de 1.3 en 1.5 miljoen 400 ounce wolfraam staven door een gespecialiseerde raffinaderij aangemaakt. Ongeveer 640.000 van deze wolfraam staven zouden toen een gouden toplaag hebben gekregen en dan verscheept zijn geweest naar Fort Knox, waar ze vandaag de dag nog steeds liggen. Volgens het Chinees onderzoek werd ook een groot deel van deze staven van een gouden laag voorzien en dan op de internationale markt verkocht. Als dit waar zou zijn dan zou de huidige markt overspoeld zijn door nepstaven met een waarde van misschien wel 600 miljard Dollar.

Moest het bovenstaande waarheid zijn dat zou het volgende nieuwsbericht dat eerder dit jaar verscheen, wel opeens zinnig en een logisch gevolg kunnen zijn.

Officier van justitie voert onderzoek tegen NYMEX directeur

Manhattan, New York, 2 februari 2004. De officier van justitie van Manhattan voert momenteel een onderzoek uit tegen een van de topfunctionarissen van de New York Mercantile Exchange. Bronnen binnen het NYMEX vertelden dat er een huiszoekingsbevel werd uitgevoerd door het kantoor van de officier van justitie tegen Stuart Smith, vice-president van het operations departement van de exchange. Details van het onderzoek werden niet vrijgegeven, maar een NYMEX woordvoerster benadrukte dat het niets met de beurs te maken had. Ze weigerde om verder commentaar te geven en vertelde enkel dat er geen beschuldigingen waren geuit. Ook de woordvoerster van het bureau van de officier van justitie weigerde commentaar.

Laat het bureau van de vice-president operations van het NYMEX nu net de plaats zijn waar alle gegevens van elke staaf goud die ooit fysiek op de markt is gekomen of ontwikkeld is, worden bewaard. Het is verplicht dat deze mensen alle gegevens netjes bewaren. Deze databank van gegevens zou ontegensprekelijk het bewijs kunnen leveren dat de hoeveelheid gouden staven onmogelijk allemaal door Amerikaanse mijnen geproduceerd kunnen zijn, omdat de desbetreffende hoeveelheid die van Amerikaanse smelterijen komt zonder twijfel hoger zou zijn dan wat de Amerikaanse mijnindustrie ontgint. Niemand weet precies wat er nadien met Stuart Smith is gebeurd. Nadat men zijn kantoren had doorzocht nam hij administratief verlof en is hij nooit meer terug gezien. Opmerkelijk ook was dat er op dat moment ook nooit verdere aandacht is aan besteed door de media. Zou het doorzoeken van de NYMEX kantoren en het ontslag van de vice-president dan allemaal voor niets geweest zijn?

De toekomst

Enkele analisten hechten echter zeer weinig geloof aan de geruchten die nu vrijkomen en zien hierin eerder een strategische zet van China zelf om de goudmarkt te destabiliseren en zo de goudprijs te laten zakken. Met hun recente voornemen om zich op de goudmarkt te werpen zou dit natuurlijk ideaal zijn. Hoewel sommigen het verhaal nog steeds als ongeloofwaardig achten en in China de grote schuldige zien, moet er toch met voorzichtigheid mee worden omgegaan. Moest het verhaal toch enige waarheid bevatten dan zou dit immense gevolgen kunnen hebben. Het produceren van de nep gouden staven gaat immers jaren terug en het is dus ook zo goed als uitgesloten dat er ooit nog iemand voor de vervalsing zal veroordeeld worden. In tussentijd is het nepgoud nieuws nog maar net uitgelekt, dus is het nog afwachten wat de globale reactie zal zijn. Als uit andere tests zou blijken dat het goud wel degelijk een vervalsing is dan zou het goed kunnen dat eenieder die een staaf nepgoud bezit hun staaf willen zien omgewisseld worden in echt goud of geld. Logisch natuurlijk. En dit allemaal op een moment dat de Amerikaanse economie op zijn zwakst en kwetsbaarst is. De gevolgen zouden dan ook dramatisch kunnen zijn. Sommige investeerders zijn al begonnen met het verkopen van hun goud en werpen zich nu vol op de zilvermarkt, het volgende edelmetaal in de rij. Dit zal ongetwijfeld tot hogere zilverprijzen leiden.

Deze column is geschreven door Tom Carpeaux en gaat over inflatie en de kwestie hoe hoog de echte inflatie ligt. Als bescherming van uw kapitaal tegen o.a. inflatie is edelmetaal een geschikte belegging.

Laatst heb ik in de zakenkrant The Wall Street Journal iets opmerkelijks gelezen over de Amerikaanse Dow Jones Industrial Average beursindex.  De index is – samen met andere indexen wereldwijd – alweer aan het stijgen.  Deze tekst heb ik gevonden midden in een artikel op de 21e bladzijde van de krant:

“ . . . Dow 10000 feels good when you’ve seen Dow 6500.  (That is, until you remember that, adjusted for inflation, today’s Dow 10000 is worth 23% less than when the average first crossed 10000 in 1999.)”

Voor mij is dit een vreeswekkende boodschap.  Het bevestigd wat ik al lang om me heen zie en voel:  onze algemene economische toestand gaat flink achteruit.

In de eerst plaats vind ik het dapper dat iemand zoiets schrijft, want de centrale banken, de overheden, de verzekeraars, de fondsbeheerders e.z.v. melden deze zeer belangrijke boodschap niet.  Maar technisch gezien heb ik twee opmerkingen over de inhoud van de tekst.  Naar alle waarschijnlijkheid wordt de Consumer Price Index (CPI) gebruikt als maatstaf voor inflatie.  Ik vind dit een wat te smalle focus.  Volgens mij en degene die de Oostenrijkse School van economie worden genoemd is een stijging in consumentenprijzen op zich niet de inflatie.  Verder kunnen sommige prijzen stijgen tegelijkertijd met het dalen van andere prijzen.  Een dieper begrijp van inflatie is volgens mij nodig voor iemand die wil snappen wat om ons heen gebeurt en wat vóor ons ligt.  De inflatie die ik echter wil begrijpen is een monetaire affaire waarvan een prijsstijging ėen effect is.  Inflatie is het vergroten van de hoeveelheid geld en van geldvervangers in het systeem.  In de moderne tijd gaat dit via het printen van geld, zowel fysisch als elektronisch, en door het vergroten van de hoeveelheid krediet (met andere woorden schuld).  Prijsstijgingen die verbonden zijn aan een inflatie gebeuren altijd als gevolg.  Er zijn andere effecten waaronder:  negatieve morele effecten; een reductie in werklosheid (ten koste van koopkracht van de lonen); een verplaatsing van welvaart van de ene bevolkingsgroep naar een andere.

Een tweede punt is naar mijn mening dat de CPI, en waarschijnlijk ook de vergelijkbare Nederlandse statistieken, geen accurate weerspiegeling geeft van de kosten van het leven.  Door de CPI speelt de Amerikaanse overheid net zoals alle overheden met de cijfers tot eigen voordeel.  De CPI houdt bijvoorbeeld geen rekening met de prijzen van voedsel noch van energie!  Er zijn verdere defecten in de CPI maar wat ik wil zeggen met allebei de opmerkingen over de tekst is:  de genoemde 23 procent is te weinig.

Vanuit dit perspectief kan het huidige tempo van inflatie veel hoger liggen dan wij begrijpen en ons wordt verteld.

Vroeger heb ik in vage termen over dit onderwerp gedacht:  dat het alleen om prijzen gaat en dat het op een of andere manier verbonden is met groeiende wereldbevolking en zulke gebeurtenissen waarover ik heb gehoord op school.

Nu begrijp ik het anders dankzij eigen waarnemingen en de economen van de Oostenrijkse School.  Mensen zoals Ludwig von Mises bijvoorbeeld.  Von Mises zegt:

“Het allerbelangrijkste is dat de inflatie noch een daad van God is, noch een natuurcatastrofe noch een ziekte die je zoals de plaag overkomt.  De inflatie is een overheidsplan.”

En:

“De assistentie van inflatie wordt gebruikt wanneer een regering geen verhoging van de belasting wil invoeren, en wanneer ze geen geld meer kan lenen.  Dat is de waarheid van deze zaak.”

Wij spelen er een rol in.  Zoals een redacteur van de Volkskrant een paar weken terug heeft geschreven lijkt het alsof de verschillende soorten zekerheden die mensen van de overheid ons tegenwoordig beloven van hogere waarde zijn dan alle gevolgen.

Tom Carpeaux is werkzaam als accountant.

In oktober kondigde Rusland aan om een deel van haar goudreserves te verkopen. Het zou gaan om 50 metric ton goud en Rusland zou met de opbrengsten van de verkoop van dit goud haar begrotingstekort kunnen compenseren, maar nu is naar buiten gekomen dat Rusland toch afziet van de verkoop.

De geplande verkoop van goud zou de eerste grote edelmetaal verkoop zijn sinds de val van de Sovjet-Unie en zou zo’n  EUR 1,15 miljard opleveren. In de oorspronkelijke verklaring gaven de Russen aan het voornemen te hebben om 50 metric ton goud te verkopen voor het einde van het jaar. Opmerkelijk, aangezien Rusland eerder aangaf goud te kopen in plaats van te verkopen. Als onderdeel van haar internationale reserves is de goudvoorraad in de laatste negen maanden al gestegen met 14% tot 19 miljoen troy ounces.

Nu is verklaard dat de verkoop zal worden uitgesteld en dat de kans groot is dat als het tot een daadwerkelijke verkoop komt er 25 metric ton goud in plaats van 50 metric ton goud zal worden verkocht. Op dit bericht wordt sceptisch gereageerd. Afshin Nabavi, hoofd van de handel op MKS Financiën in Genève, gelooft niet dat het goud daadwerkelijk op de internationale markt wordt aangeboden aangezien de eigen centrale bank van Rusland goud probeert op te kopen.

Er komt steeds meer vraag naar zilver. Tweederde van deze toenemende vraag komt uit de industriële sector, de rest uit de juwelen- en recycleersector. In 2008 kwam iets meer dan de helft van de vraag naar zilver uit de industrie, de komende jaren wordt verwacht dat dit aandeel zal toenemen. Investeringen vormen op dit moment slechts een zeer klein aandeel binnen de zilver vraag. Iets wat echter snel kan en moet veranderen. Onze Moeder Aarde beschikte ooit over om en bij de 2,2 miljard ounces aan zilver, die aan het oppervlak van onze planeet lagen te blinken en voor het grijpen lagen. Vandaag de dag is er nog tussen de 200 miljoen en 650 miljoen troy ounce beschikbaar (volgens de gegevens van Silver Institute en CPM group); Dit zou toch duidelijk moeten aangeven dat het moment om in zilver te investeren is aangebroken.

De industriële vraag: de sleutel tot de stijgende zilverprijs

In tegenstelling tot goud heeft zilver een zeer grote industriële waarde. De chemische en fysische eigenschappen van zilver maken het de uitgesproken kandidaat om een basiselement te vormen van verschillende apparaten en toepassingsgebieden gaande van computerchips tot zonnepanelen. Omdat zilver een belangrijke rol speelt binnen de industriële wereld is het natuurlijk ook een mogelijk slachtoffer van industriële tekorten. Zilver wordt daarenboven ook nog voor steeds meer en meer doeleinden in overweging genomen. Een populair metaal dat nog steeds aan populariteit wint.

De huidige vraag naar zilver zit dan ook meer dan eens in de lift en dit zorgt ervoor dat de mijnindustrie gewoon niet in staat is om aan de huidige zilver vraag te voldoen. In de retail zijn de eerste tekenen van een tekort al langer zichtbaar, een gelijkaardige situatie binnen de groothandel is dan ook niet meer dan een logische volgende stap. Wanneer industriële gebruikers geconfronteerd gaan worden met een vertraging in hun zilver leveringen, zal er paniek ontstaan en zullen ze proberen een nog grotere zilver reserve op te bouwen, met alle gevolgen voor de prijs natuurlijk. Een situatie die uniek en karakteristiek is voor zilver en iets dat niet van toepassing is op goud.

Tijdens de huidige financiële crisis heeft industrieel zilver een groot en zeer krachtig voordeel. De meeste investeerders zien zilver niet meer als een monetair metaal maar leggen direct de link met het industriële karakter. Met de dollar die steeds verder de diepte in zakt en met steeds meer en meer mensen die inzicht krijgen in de industriële vraag/aanbod eigenschappen van zilver, zal een toenemende groep aan investeerders de voordelen van het investeren in zilver gaan ontdekken. Het moment van investeren in zilver is aangebroken.

Goud vs. zilver en het prijsverband tussen beiden

De goud-zilver ratio vind je overal terug. Toch zijn de goud- en zilverprijzen gebaseerd op twee totaal verschillende werelden en zijn hun onderlinge banden ver te zoeken. Maar hoe helpt de goudprijs ons nu in de beslissing om te investeren in zilver? Hier al een kleine hint: zilver- en goudprijzen worden historisch gezien steeds verhandeld onder een ratio van 1:15. De echte reden achter het feit dat goud- en zilverprijzen zo verschillend zijn zit hem in het aanbod en de vraag. Dit zal misschien niet nieuw in de oren klinken maar het is en blijft des te meer fascinerend. De zogenaamde massahysterie en het kuddegevoel van investeerders, hoe irrationeel ook, is misschien wel de meest karakteristieke eigenschap van zilveraankopen en de prijsweergave.

Er moet steeds in het achterhoofd worden gehouden dat zilver zeldzaam is in vergelijking met goud. Momenteel zien we goud verhandeld worden tegen een prijs die 60 maal hoger ligt dan deze van zilver en besluiten dan ook zonder verder nadenken dat het zeldzamer is dan zilver. Toch is er ongeveer 200 keer zoveel goud als zilver. Hoewel goud vaak een metaal van verlangen is, heeft het weinig tot geen industrieel nut. Terwijl goud een zaak van verlangen en wens is, is zilver een onderwerp van noodzaak. Dit zijnde, is het nu het moment om snel actie te ondernemen en zich op de zilvermarkt te werpen.

Het enige mogelijke verband dat er zou kunnen zijn, of komen, tussen goud en zilver is dat als 0,5% van de goudbezitters hun goud zouden omwisselen voor zilver ze de hele zilvervoorraad zouden kunnen opkopen. Dit zou een enorme impact hebben op de zilverprijs. In schril contrast staat daartegenover dat als alle zilver bezitters voor goud zouden kiezen ze slechts een half procent van de goudmarkt zouden uitmaken. De vraag is natuurlijk of dit ook een realistische veronderstelling is?

Zilver: de toekomst

Momenteel ontbreekt het de zilver markt gemiddeld aan 50 à 100 miljoen ounces per jaar om aan de huidige vraag te voldoen. De enige manier om deze balans van vraag en aanbod weer in evenwicht te brengen, is door het verhogen van de aankoopprijs van zilver, wat de zilver markt net zo interessant en opwindend maakt voor investeerders. Meer dan 60 jaar heeft de wereld de zilver bronnen aangesproken zonder zich daarover zorgen te maken en zonder dat de zilverprijzen spectaculaire stijgingen of dalingen kenden. Nu echter, met een uitputting van zilver in zicht, is zilver meer dan eens één van de belangrijkste en risicoloze investeringsbronnen…wat in de toekomst enkel een groeiende massa aan investeerders zal lokken.

Wat de directe toekomst betreft zouden mogelijke stakingen van kopermijnwerkers in Zuid-Afrika, Peru en Chili wel eens een gunstig effect kunnen hebben op de zilverprijzen. De mijnwerkers in deze landen hebben immers al aangegeven om later dit jaar tot stakingen over te gaan als hun loon niet verhoogd zou worden. Met 20% van de globale koperproductie die hierdoor in gevaar komt, zou dit ook drastische gevolgen kunnen hebben voor het zilver aanbod. Velen zien namelijk de prijs van zilver enkel stijgen en een mogelijke golf van stakingen binnen de mijnsector zou dan enkel nog wat extra olie op het prijsvuur gooien. Het is dus tijd “to fasten your seatbelts” en zich klaar te maken voor een opwindend zilveren ritje!

Zie ook dit artikel uit 2004 (engelstalig).